บทที่ 319

ในฐานะคนที่วันนี้หลงใหลในไอดอลคนนี้และรักไอดอลอีกคนในวันพรุ่งนี้ แต่เธอก็จริงจังกับพวกเขาในแต่ละคน

เธอเป็นแฟนตัวยงเพื่อเธอคลั่งไคร้ไอดอลของเธอ ถึงขนาดใช้เงินเพื่อไปงานคอนเสิร์ตและงานแจกลายเซ็นของพวกเขา

บางครั้งเธอก็เข้าร่วมแฟนมีตติ้งเหล่าคนดังด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าเหตุการณ์นี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นก่อนอุบัติเหตุของอี้หราน หลังจากอี้หรานประสบอุบัติเหตุ เธอก็เริ่มรู้สึกสนใจไอดอลน้อยลง กลับกันเธอหันไปตั้งใจทำงาน และทุ่มเทแรงกายและแรงใจเพื่อช่วยเพื่อนสนิทในการย้อนรอยคดีความ

ดังนั้นวิดีโอคอนเสิร์ต, ลายเซ็น, และแฟนมีตติ้ง จึงเป็นความทรงจำที่ยอดเยี่ยมในช่วงวัยรุ่นของเธอ

แต่ตอนนี้ความทรงจำเหล่านี้... หายไปแล้ว?!

"เกิดอะไรขึ้นกับวิดีโองานอีเว้นท์ไอดอลของฉัน?" ชิน เหลียนอี ร้องอุทานหันหน้าไปจ้องไปที่ไป๋ ทิงซิน ที่กำลังขับรถอยู่

"ผมลบมันไปแล้ว" ไป๋ ทิงซิน ตอบอย่างไม่อ้อมค้อม

“คุณ... ลบมันเหรอ?” ชิน เหลียนอี คิดว่าเธอกำลังจะเป็นลม ถ้าเขาไม่คืนโทรศัพท์ให้เธอ เธอคงต้องยอมรับชะตากรรมของเนื้อหาในโทรศัพท์ อย่างไรก็ตามเขาคืนโทรศัพท์ให้เธอ แต่วิดีโออันมีค่าของเธอได้หายไป

"ใช่ ผมลบไปแล้ว แม้ว่าคุณจะนำโทรศัพท์ของคุณไปที่ร้านซ่อมมืออาชีพ คุณก็ไม่สามารถกู้คืนได้หรอก" เขากล่าวต่อ

เธอรู้สึกเหมือนกระอักเลือด "นั่นเป็นความทรงจำในช่วงวัยรุ่นของฉันนะ!"

“ความทรงจำ?” เขาหัวเราะเยาะอย่างกะทันหัน จากนั้นเขาก็หมุนพวงมาลัยและจอดรถที่ริมถนน เขาปลดเข็มขัดนิรภัยและเอนร่างกายส่วนบนเข้าหาเธอ "คุณรู้ไหมว่าผมคิดอะไรเมื่อเห็นวิดีโอเหล่านั้น?"

"อะไร?" ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาขยับเข้าใกล้ใบหน้าของเธออย่างกะทันหันและทำให้หัวใจของเธอเต้นเร็วมากขึ้น ยิ่งเธอมองเขาใกล้ ๆ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเวลาไม่ได้มีผลต่อใบหน้าของเขาเลย