บทที่ 375

การไปเยี่ยมหลุมศพเป็นเรื่องยุ่งยาก นอกจากนี้เมื่อเวลาผ่านไปหลุมฝังศพก็เริ่มแตก ต้องเสียเงินมหาศาลในการซ่อมแซม ดังนั้นจึงเป็นทางเลือกที่ดีกว่ามากในการย้ายหลุมฝังศพไปยังสุสานที่เหมาะสม

อย่างไรก็ตาม หลิง อี้หราน ต้องเข้าคุก ดังนั้นความคิดจึงต้องหยุดลง หลังจากรับโทษแล้ว หลิง อี้หราน ก็เหลือเงินไม่มาก ดังนั้นจึงไม่เพียงพอ ไม่เพียงแต่เธอไม่สามารถจ่ายค่าสถานที่ในสุสานได้เท่านั้น แต่เธอยังไม่สามารถจ่ายค่าแรงให้คนงานที่ช่วยย้ายหลุมฝังศพได้อีกด้วย

เมื่อหลิง อี้หราน มาถึงเชิงเขา เธอก็เห็นว่าชาวบ้านตั้งเคาน์เตอร์ลงทะเบียนไว้ใต้เต็นท์ชั่วคราว หลายคนกำลังมาและไปเยี่ยมสุสาน

เมื่อถึงคิวของหลิง อี้หราน เธอก็ให้หมายเลขหลุมศพแม่ของเธอ เธอตกใจมากคนที่จัดการเคาน์เตอร์ลงทะเบียนตอบทันทีหลังจากได้ยินหมายเลขโดยพูดว่า “หลุมศพนั้นถูกย้ายแล้ว คุณยังมาที่นี่ทำไม?”

“ย้ายแล้วงั้นเหรอ?” หลิง อี้หราน ตะลึง

“ใช่แล้วโดยชายที่ชื่อ หลิง กว๋อจื้อ ฉันคิดว่าเขาน่าจะเป็นสามีของผู้เสียชีวิต” คนที่เคาน์เตอร์มองหาข้อมูลของชายคนนั้น

จู่ ๆ หลิง อี้หรานก็นึกขึ้นได้ว่า พ่อของเธอใช้เรื่องย้ายหลุมศพเพื่อขอให้เธอเดินทางกลับบ้าน อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอกลับถึงบ้าน จุดสนใจหลักของพ่อและแม่เลี้ยงของเธอไม่ได้อยู่ที่การย้ายหลุมศพ แต่อยู่ที่กู้ ลี่เฉิน

ดังนั้นหลิง อี้หราน จึงไม่ได้ไตร่ตรองในประเด็นนี้ อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้คาดคิดว่าพ่อของเธอจะย้ายหลุมฝังศพของแม่เธอโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ

“คุณทราบไม่คะว่าเขาย้ายหลุมศพไปที่ไหน?” หลิง อีหราน ถามอย่างเร่งด่วน

“ฉันไม่ทราบเรื่องนั้นเลยค่ะ เราบันทึกเฉพาะเอกสารที่เกี่ยวกับผู้คนที่ย้ายหลุมศพออกไป เราไม่ได้ถามว่าพวกเขาย้ายไปที่ไหน”

หลิง อี้หราน กัดริมฝีปากของเธอแล้วถามต่อ “ฉันขอ... ขึ้นไปดูได้ไหมคะ? ฉันจะลงทะเบียนและดูที่จุดนั้นถ้ามันถูกย้ายไปแล้วฉันจะรีบลงมาทันที”

บุคคนนั้นสังเกตเห็นว่า หลิง อี้หราน ดูกังวลและซีดเซียวขนาดไหน ดังนั้นมันคงไม่ทำให้เดือดร้อนมากนัก หากปล่อยให้เธอไป

หลิง อี้หราน แทบจะวิ่งขึ้นภูเขา เมื่อเธอมาถึงสถานที่ซึ่งเคยเป็นหลุมศพแม่ของเธอก็ได้พบกับหลุมที่ว่างเปล่า ไม่เหลือแม้แต่หลุมฝังศพ ไม่มีอะไรนอกจากหลุมและก็เห็นกองดินอยู่ข้าง ๆ เท่านั้น