บทที่ 376

หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนบ้านที่อยู่ข้าง ๆ ก็บอกให้เธอรู้ว่าพ่อและแม่เลี้ยงของเธอไปพักร้อนและไม่มีใครอยู่เลย ส่วนหลิง ลั่วอิน ตามที่เพื่อนบ้านบอกเธอซื้อบ้านหลังใหญ่ขึ้นและแทบจะไม่ได้กลับมาที่บ้านนี้เลย

เมื่อหลิง อี้หราน ได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้ว่าพ่อและแม่เลี้ยงของเธอตั้งใจทำแบบนี้ พวกเขารู้ว่าวันนี้เธอจะต้องไปเยี่ยมหลุมศพของแม่เธอ จึงวางแผนที่จะออกไปในเวลานี้

‘ห้าสิบล้าน’ ขนหัวเธอลุกเมื่อนึกถึงคำพูดขอของพ่อ

ด้วยสถารณ์ตอนนี้เธอไม่มีทางผลิตเงินห้าสิบล้านให้พ่อได้!

หลังจากที่ หลิง อี้หราน บอกลาเพื่อนบ้านแล้วเธอก็โทรหา หลิง ลั่วอิน “เธออยู่ไหน? ฉันต้องการจะพบเธอ”

“ฉันขอโทษนะ แต่ช่วงนี้ฉันยุ่งมาก” หลิง ลั่วอิน ตอบแบบเฉยชา

“ฉันอยากถามเธอแค่คำถามเดียวว่าพ่อย้ายหลุมศพของแม่ฉันไปที่ไหน?” หลิง อี้หรานถาม

“ฉันไม่รู้” น้ำสียงของ หลิง ลั่วอิน เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

“แล้วพวกเขาไปพักร้อนที่ไหนกัน? เธอน่าจะรู้”

“โอ้ น่าเศร้าจริง ๆ เพราะฉันไม่รู้ ทำไมไม่ให้ฉันบอกกับพวกเขาว่าเธอมาตามหาพวกเขาหลังจากที่พวกเขากลับมาล่ะ?”

ตอนนี้หลิง อี้หราน ได้ยินเสียงของผู้ชายคนหนึ่งอยู่ในโทรศัพท์ “ลิปสติกสีนี้ไม่เหมาะกับคุณ”

หลิง อี้หราน ถึงกับนิ่ง เธอจำได้ว่านั้นเป็นเสียงของกู้ ลี่เฉิน

ตามด้วยเสียงของหลิง ลั่วอิน ซึ่งทำเสียงเล็กเสียงน้อยเหมือนเด็ก “ฉันคิดว่าคุณชอบสีนี้ซะอีก งั้นเดี๋ยวทีหลังฉันจะเปลี่ยนเป็นเป็นสีอื่นนะคะ”

หลิง ลั่วอิน พูดกับหลิง อี้หรานทางโทรศัพท์ว่า “เอาล่ะ ฉันมีอะไรต้องไปทำละ” เมื่อเธอพูดแบบนั้นเธอก็วางสาย