บทที่ 428

แม้ว่าเธอจะเคยอยู่กับเย่ เหวินหมิง มาตั้งแต่แรก แต่เธอก็ไม่เคยเห็นอี้ จิ่นหลี เพราะตระกูลเย่กับตระกูลอี้ไม่เคยทำข้อตกลงทางธุรกิจอะไรกัน ตอนนี้เธอได้เจอกับอี้ จิ่นหลี ถึงสองครั้งในเวลาเพียงสองวัน

ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่เคียงข้างอี้หรานตลอดเวลา

โจว เชียนหยุน นึกถึงคำเตือนของอี้ จิ่นหลี ที่บอกเธอ เธอมองไปที่สายตาของหลิง อี้หราน พร้อมกับรู้สึกงงงวย คนอย่างอี้หรานได้รับความรักจากคนอย่างอี้ จิ่นหลี เธอกำลังไตร่ตรองว่ามันเป็นความโชคร้ายหรือคำอวยพรกันแน่

อย่างไรก็ตาม เธอยังคงหวังว่าอี้หรานจะพบกับความสุข

“เอ่อ คือว่า ฉันลืมซื้อผลไม้มาค่ะ ฉันจำได้ว่าอาหยันน้อยบอกกับฉันว่าเขาอยากกินทับทิมตอนที่เขาอยู่ในโรงพยาบาล” หลิง อี้หราน กล่าวขณะที่เธอกดค้นหาในโทรศัพท์ของเธอเพื่อหาสถานที่ซื้อทับทิม

แน่นอนว่า หลิง อี้หราน หมายถึงภาษามือของอาหยันน้อยที่เขาแสดงให้เธอดู

“ไม่จำเป็นหรอก อี้หราน เธอซื้อของเล่นให้อาหยันน้อยแล้ว ฉันจะซื้อทับทิมให้เขาทีหลังเอง” โจว เชียนหยุน โต้กลับอย่างรวดเร็ว

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะรีบไป ฉันเห็นแผงขายผลไม้ตรงทางเข้าโรงพยาบาล น่าจะมีทับทิมอยู่ที่นั่นด้วย ฉันจะลงไปแล้วรีบขึ้นมาใหม่” หลิง อี้หราน กล่าวต่อ “ฉันต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับอาหยันน้อย”

หลังจากที่เธอพูดจบ หลิง อี้หราน ก็รีบออกจากตึกผู้ป่วยไป

โจว เชียนหยุน คุณนายโจว และอี้ จิ่นหลี จึงถูกทิ้งไว้ในห้อง

คุณนายโจว รู้ถึงตัวตนของอี้ จิ่นหลี ดี เนื่องจากลูกสาวของเธอได้เล่าให้ฟังเมื่อวันก่อน ตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเมื่อต้องอยู่ในตึกผู้ป่วยเดียวกันกับชายผู้มีอำนาจ ดังนั้นเธอจึงแกล้งทำเป็นมองดูหลานชายของเธอ

โจว เชียนหยุน จึงเริ่มพูดขึ้นก่อนว่า “นายน้อยอี้ คุณอยากดื่มชาไหมคะ?”