บทที่ 458

ใช่สิ ยังไงเขาก็เป็นเจ้าหนี้ของเธออยู่ดี!

…

หลังจากที่หลิง อี้หรานและอี้ จิ่นหลีกลับไปที่คฤหาสน์อี้ อี้ จิ่นหลีก็ถามว่า “วันนี้พี่ผิดหวังไหม? เราไปที่เมืองเอส แต่ไม่เจออะไรที่เป็นประโยชน์เลย”

หลิง อี้หรานส่ายหัว “ไม่หรอก”

“พี่ไม่ผิดหวังเหรอ?” เขาดูค่อนข้างแปลกใจ

“เพราะคุณเต็มใจที่จะช่วยฉันหาเบาะแส และทำให้ฉันพ้นผิด ฉันก็มีความสุขแล้ว ไม่ว่าเราจะพบสิ่งที่เป็นประโยชน์หรือไม่ก็ตาม” เธอกล่าว

ราวกับว่าเขาเชื่อใจเธอจริง ๆ และความบาดหมางระหว่างพวกเขาก็ค่อย ๆ หายไป

เขาจ้องมองเธอ เขาเข้าใจว่าความปรารถนาของเธอคือต้องการจะย้อนคดีเท่านั้น... เขาสามารถช่วยเธอให้พ้นผิดได้ แต่เขาไม่สามารถบอกความจริงกับเธอได้

แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่เธออยากรู้ก็ตาม

“ตราบใดที่พี่มีความสุข” เขายิ้มเล็กน้อยและหลีกเลี่ยงหัวข้อโดยกล่าวว่า “ถ้าพี่ไม่ไปทำงาน แล้วพี่จะทำอะไรในช่วงวันหยุดล่ะ?”

“ฉันจะไปเยี่ยมคุณยายในสองสามวันนี้” เธอกล่าว เธอยุ่งกับงานมากจนไม่มีเวลาโทรหายายเพื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ เนื่องจากมันไม่ง่ายที่เธอจะมีวันหยุดในช่วงนี้ จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอจะไปเยี่ยมคุณยายของเธอ

“ดีสิ พี่จะไปเมื่อไหร่? ผมจะไปกับพี่ด้วย” อี้ จิ่นหลีกล่าว

“คุณ? คุณอยากไปเยี่ยมคุณยายของฉันด้วยเหรอ?” เธอถึงกับผงะ

“เธอเป็นยายของพี่ แน่นอนสิ ผมจะไปเยี่ยมเธอ” อี้ จิ่นหลีกล่าว

ประโยคธรรมดา ๆ เช่นนี้ กลับทำให้หลิง อี้หราน รู้สึกเจ็บจมูกโดยไม่มีเหตุผล