บทที่ 49

ดวงตาคู่หลังหน้าม้านี้ของเขายังชัดเจนผิดปกติราวกับว่ามันเป็นเพียงคำถามธรรมดา ๆ สำหรับเขา

‘เอ่อ... จิน ดูเหมือนไร้เดียงสามากเขาคงไม่ได้หมายความว่าอะไรในคำถาม’

หลิง อี้หราน คิดกับตัวเองจากนั้นเธอก็กระแอมในลำคอและพูดว่า "ฉันชอบน้องชายของฉันได้ แต่ไม่ใช่ความรัก มันเป็นสองความรู้สึกที่แตกต่างกัน ฉันคิดว่าการรักใครสักคนนั้นคงอยู่ตลอดไปและไม่สามารถถูกแทนที่ได้ ฉัน... คิดว่าคนรักสามารถอยู่และตายไปด้วยกันได้ "

ดวงตาสีเข้มของเขาหรี่ลงทันที ‘อยู่และตายไปด้วยกัน แปลกมากเมื่อฉันได้ยินคำตอบของเธอความคิดแรกที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า... มันฟังดูดีที่ได้อยู่และตายไปพร้อมกับเธอ’

นั่นหมายความว่าฉันตกหลุมรักเธออย่างนั้นเหรอ?

"เป็นไปได้ยังไง?" เขาหัวเราะในขณะที่ความคิดตรงกันข้ามในหัวของเขา

‘ฉันต้องยอมรับว่าฉันมีความรู้สึกต่อเธอ ฉันผูกพันกับเธอมาก และฉันก็ห่วงใยเธอ ดูเหมือนว่าฉันเริ่มหมกมุ่นกับความรู้สึกที่ได้อยู่ข้าง ๆ เธอโดยไม่รู้ตัว ถ้าไม่ ฉันคงไม่เล่นเกมนี้นานหรอก’

แต่ตกหลุมรัก... ฉันทำแบบนั้นไม่ได้

‘ฉันสัญญากับตัวเองนานแล้วว่าจะไม่ตกหลุมรักผู้หญิงคนไหน!’

“และจินก็จะไม่มีวันทำให้ฉันเสียใจใช่ไหม?” น้ำเสียงอ่อนโยนของเธอดังก้องข้างหูของเขา

เขาหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาดู แก้มที่แดงระเรื่อเล็กน้อยและรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอ "ใช่ จินจะไม่มีวันทำให้พี่สาวเสียใจ" เขากล่าวเสริมกับตัวเองว่า ‘แต่เมื่อผู้หญิงคนนี้พบว่าวันหนึ่งฉันคือ อี้ จิ่นหลี เธอจะเสียใจหรือไม่?’

หรือเธออาจจะมีความสุข? ที่ทำให้เขาโปรดปราน?

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าความรู้สึกของเธอจะเป็นอย่างไรฉันสามารถสัญญาว่าจะปกป้องเธอไปตลอดชีวิต มันง่ายเหมือนยกนิ้วสำหรับฉัน

—