บทที่ 559

แก้มเนียนขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดฝาดในขณะที่ตาของเธอปิดลงมาเพียงครึ่งเดียว หัวทุยวางอยู่บนไหล่แกร่งเพื่อพักพิง รวมถึงกลิ่นของแอลกอฮอล์ที่อบอวลไปทั่วรถทั้งคัน

เธอเมามายแต่เขายังมีสติอยู่

บางครั้งเขาอยากจะคออ่อนบ้าง เขาอาจจะไม่ต้องคิดอะไรมากถ้าเขาเมา

ทันใดนั้น มือบางก็สัมผัสเข้าที่หน้าอกแกร่งอย่างช้า ๆ ทำให้ร่างกายของเขาแข็งทื่อ

ผู้หญิงคนนี้ยังคงใจร้อนเสมอเวลาเธอเมา

“คุณรู้บ้างไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไร ชิน เหลียนอี?” ไป๋ ทิงซินถาม ทันทีที่เขาพูดเขาก็หัวเราะเยาะตัวเองอีกครั้ง ทำไมเขาถึงถามคำถามนี้กับผู้หญิงขี้เมา? เธอคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถามอะไร

แต่เธอกลับตอบว่า “รู้ ฉัน... ฉันจับตัวคุณ...”

ดีมาก เธอยังรู้สึกตัว เขาหัวเราะเย้ย “ไม่กลัวว่าตื่นขึ้นมาแล้วจะเสียใจหรือไง?”

เขาเพียงแค่พูดมันออกไป แต่กลับลังเลที่จะดึงมือบางออกจากหน้าอก

เธอไม่สนใจสิ่งที่เขาถามและพูดต่อ

เธอก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและพยายามตั้งตัวให้ตรง “ไป๋...ไป๋ ทิงซิน ฉัน... ฉันจะบอกความลับอะไรให้...”

เขาเลิกคิ้ว ความลับ? เธอจะปกปิดความลับอะไรได้ถ้าเธอเมา

“ใกล้... เข้ามาใกล้ ๆ ... ฉันจะกระซิบบอก...” เธอพูดตะกุกตะกักขณะที่คิ้วทั้งสองของเธอขมวดเข้าหากันราวกับว่าเธอไม่พอใจกับระยะห่างระหว่างพวกเขา