บทที่ 560

ทันใดนั้นร่างกายของเธอก็สั่นเทา ดื่มเหรอ?

เหลียนอีขยี้หัวตัวเอง เธอทำอะไรลงไป? เธอลืมตาขึ้นและจ้องไปที่เพดานห้อง ความทรงจำเมื่อคืนเริ่มหวนคืนมาทีละเล็กทีละน้อย

ใช่ เธอจำได้ว่าดื่มไวน์แดงขณะทานอาหารกับไป๋ ทิงซินตอนเที่ยงคืน แล้ว... เธอก็เมา... หลังจากนั้น...

ความทรงจำค่อย ๆ ผุดขึ้นมา เธอขึ้นรถมากับไป๋ ทิงซิน และสัมผัสตัวเขาตลอดเวลาอยู่ในรถ!

เธอจำได้ว่าเธอพูดบางอย่าง แต่เธอคิดอะไรไม่ออกว่าเธอพูดอะไรไป!

สุดท้ายแล้ว เหลียนอีทำได้เพียงยอมแพ้และหยุดคิดถึงมัน

เธอทำได้เพียงอธิษฐานว่าคำที่เธอจำไม่ได้นั่นไม่ใช่คำสาปแช่ง ไม่อย่างนั้นเขาคงจะคิดหาวิธีแก้แค้นเธออีก

เธอลุกขึ้นและเปลี่ยนเสื้อผ้า ทันทีที่เธอก้าวออกจากห้องเธอก็ชนเข้ากับพ่อแม่ของเธอ

“เมื่อคืนแกดื่มทำไม? ถ้าแกไม่ได้อยู่กับทิงซินและถ้าเขาไม่ได้มาส่งแกกลับเมื่อคืนนี้ แล้วถ้าแกเจอคนไม่ดี จะทำยังไง?” ทันทีที่คุณนายเห็นลูกสาว เธอก็อดบ่นไม่ได้

“ทิงซินบอกให้ลูกดื่มน้อยลง แต่ลูกกลับดื่มเอาเป็นเอาตาย ลูกเป็นผู้หญิงนะ เหลียนอี ลูกไม่ควรดื่มแอลกอฮอล์มากขนาดนี้!” คุณชินเข้าร่วมบ่นกับภรรยา

ชิน เหลียนอีทำได้เพียงพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าว เธอแสดงท่าทีอย่างนอบน้อม แต่แอบต่อว่าทิงซินในใจ แล้วใครเป็นคนสั่งให้เธอดื่มล่ะ!

น่าเสียดายที่พ่อแม่ของเธอชื่นชอบไป๋ ทิงซิน พวกเขาเชื่อทุกคำพูดของเขา ทุกครั้งที่ไป๋ ทิงซินมาที่บ้าน พ่อแม่จะตื่นเต้นมากจนเธอคิดว่าใครกันแน่ที่เป็นลูกของพ่อกับแม่

ชิน เหลียนอีรู้สึกกลัวเล็กน้อยที่จะจินตนาการว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอเลิกกับไป๋ ทิงซินในอนาคต มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพ่อแม่ของเธอหรือเปล่า?

หลังจากเหลียนอีหนีเข้าไปในห้องน้ำ เธอก็มองตัวเองในกระจก ผมของเธอยุ่งเหยิง แต่ผิวของเธอค่อนข้างดี นั่นถือว่ายุติธรรม แต่รูปลักษณ์ของเธอนั้นธรรมดา เธอเป็นคนประเภทที่ดูดีแต่ไม่สวย