บทที่ 652

อี้ จิ่นหลีมองไปที่กู้ ลี่เฉินและหวา ลี่ฟาง ดวงตาของเขาเป็นประกายเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เผยรอยยิ้ม เขาวางมือบนไหล่ของหลิง อี้หรานและพูดกับกู้ ลี่เฉินว่า “ฉันไม่คิดว่าจะพบนายที่นี่ ลี่เฉิน”

กู้ ลี่เฉินหันไปมองอี้ จิ่นหลี “ไม่ได้เจอกันหลายวันเลยนะ”

ป้าที่กำลังจะบ่นกับลูกสาวเกี่ยวกับความคับข้องใจของเธอ รู้สึกประหลาดใจกับเรื่องนี้ แล้วเธอก็ถามอย่างงง ๆ ว่า “คุณรู้จักกันเหรอคะ?”

กู้ ลี่เฉินจ้องมองอี้ จิ่นหลีด้วยความสงสัย “พวกเขาไม่รู้เหรอว่านายเป็นใครเหรอ?”

อี้ จิ่นหลีตอบว่า “ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะรู้จักฉันนะ ฉันไม่ใช่คนสูงส่งอย่างนาย แต่ฉันสงสัยว่าทำไมนายถึงมาที่นี่และ...” เขาเหลือบไปที่หวา ลี่ฟางที่ยืนอยู่ข้างหน้ากู้ ลี่เฉิน “กับผู้หญิงคนนี้? พวกเขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้มีผู้ชายที่มีอำนาจคุ้มครองอยู่ พวกเขาคงหมายถึงนายสินะ”

กู้ ลี่เฉินรู้สึกผสมปนเปขณะที่เขาเหลือบมองกลับไปที่หลิง อี้หรานที่อยู่ในชุดแต่งงาน

เขารู้สึกปวดในใจอีกครั้ง ราวกับว่ามันกำลังบอกเขาว่าทุกสิ่งที่เขาเชื่อเป็นเพียงจินตนาการ ทั้งหมดเป็นเหมือนความฝัน

เขาอยากให้เธอเป็นคนคนนั้น

แต่... ขณะที่เขาสืบหาอดีตของเธอ เขาได้ค้นพบข้อเท็จจริงอีกหนึ่งอย่าง

“ลี่ฟางเป็นคนที่ฉันตามหามาตลอด” กู้ ลี่เฉินกล่าว

หลิง อี้หรานตกตะลึงกับคำพูดของเขา แน่นอนว่าเธอเข้าใจสิ่งที่กู้ ลี่เฉินพูด ครั้งหนึ่งกู้ ลี่เฉินเข้าใจผิดว่าเธอเป็นคนอื่นและร้องไห้ต่อหน้าเธอ เธอสามารถเห็นได้ว่าเขาข่มขื่นแค่ไหนในการตามหาคน ๆ นั้น

‘น้องลี่ฟาง... เป็นคนที่เขาตามหาอยู่หรือเปล่า? เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ จากความทรงจำวัยเด็กของเขา?’

หลิง อี้หรานรู้สึกว่าโลกนี้แคบขึ้น