บทที่ 653

เธอเคยไปที่เมืองเฉินกับกู้ ลี่เฉิน แน่นอนว่าเธอรู้จักชื่อของอี้ จิ่นหลี!

อี้ จิ่นหลีเป็น... แฟนของลูกพี่ลูกน้องของเธอ!

‘หลิง อี้หรานติดคุกมาไม่ใช่เหรอ? แล้วเธอหาแฟนแบบนี้ได้ยังไงกัน?’

ไม่ใช่แค่อี้ จิ่นหลี แต่... หวา ลี่ฟางเหลือบมองกู้ ลี่เฉินที่อยู่ข้าง ๆ เธอ เธอพยายามสงบสติอารมณ์และฝืนยิ้มออกมา “คุณคือคุณอี้! อี้หราน ทำไมพี่ไม่บอกเราตอนที่พี่พาเขามาบ้านครั้งที่แล้วล่ะว่าแฟนของพี่คือคุณอี้ จิ่นหลี คนอื่นคงคิดว่าเราเป็นคนแปลกหน้ากัน”

ป้าพูดทันทีด้วยรอยยิ้มว่า “นี่ อี้หราน เธอโชคดีที่มีแบบคุณอี้เป็นแฟน ยายของเธอจะได้นอนตายตาหลับถ้าเธอรู้ พี่ใหญ่ พี่รอง ทำไมพี่ถึงยังยืนอยู่ตรงนั้น มาเร็ว มาขอโทษอี้หรานด้วย การกระทำของพวกพี่นี่มันแย่จริง ๆ!”

ท่าทางของป้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ลุงใหญ่และลุงรองมองหน้ากัน พวกเขาดูตัวลีบลงและไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป พวกเขายิ้มทันทีและพูดว่า “พวกลุงขอโทษ ที่ทำไปก็เพราะเพื่อประโยชน์ของเธอเท่านั้นแหละ”

หลิง อี้หรานไม่สนใจคำขอโทษของลุงทั้งสอง

ตอนนี้เธอแค่หวังว่าญาติของเธอจะไม่ก่อความวุ่นวายอีกและจะไม่รบกวนงานศพของคุณยาย!

เมื่อสัปเหร่อเข้ามาเพื่อประกอบพิธีของคุณยายและเอาร่างของเธอไปใส่ไว้ในโลงศพ เมื่อเธอเห็นว่าคุณยายของเธอนอนอยู่ในโลงศพราวกับว่าเธอกำลังหลับสนิท หลิง อี้หรานก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

“คุณยาย!” หลิง อี้หรานกรีดร้อง

แต่หญิงชราในโลงศพกลับไม่สามารถตอบรับเธอได้อีกต่อไป

อี้ จิ่นหลีพยุงหลิง อี้หรานขณะที่เขารู้ว่าเธอกำลังสูญเสียการทรงตัว