บทที่ 657

ใครบางคนสังเกตเห็นหลิง อี้หรานเข้ามาและพูดทันทีว่า “นี่ ฉันเคยคิดว่าอี้หรานเป็นคนที่มีอนาคตที่สุดในตระกูลของคุณ ใครจะคิดว่าคนที่มีอนาคตมากที่สุดตอนเด็กกลับกลายเป็นคนที่ตกต่ำที่สุดในตอนนี้และลี่ฟางกลายเป็นคนที่น่าพึ่งพาที่สุดตระกูลลู่ล่ะ?”

คน ๆ นั้นพยายามจะประจบหวา ลี่ฟางโดยดูถูกหลิง อี้หราน ซึ่งหวา ลี่ฟางชื่นชอบที่จะได้ยินคำพูดแบบนี้ ตั้งแต่พวกเขายังเป็นเด็ก พวกเขามักจะถูกเปรียบเทียบกันเสมอเพราะพวกเขาดูคล้ายกันและอายุใกล้เคียงกันมาก

ในอดีต หลิง อี้หรานเป็นนักเรียนดีเด่นในโรงเรียนและสามารถสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้ ดังนั้นหวา ลี่ฟางจึงรู้สึกอับอายเมื่อเธอถูกเปรียบเทียบกับอี้หราน

หวา ลี่ฟางชอบเวลาที่เธอดูสูงส่งกว่าหลิง อี้หราน แต่นั่นก็ก่อนที่จะรู้ว่าแฟนของหลิง อี้หรานคืออี้ จิ่นหลี

ตอนนี้เธอรู้ตัวตนที่แท้จริงของอี้ จิ่นหลีแล้ว หวา ลี่ฟางจึงคิดว่าคน ๆ นั้นที่พูดเปรียบเทียบออกมาสมควรถูกทุบตี! เพราะคำพูดเหล่านั้นทำให้เธอรู้สึกอาย

คน ๆ นั้นยังพูดต่อว่า “บางทีอาการป่วยของคุณยายของเธออาจเกิดจากอี้หราน การที่สมาชิกในตระกูลเคยติดคุกมาอาจจะไปกระตุ้นอาการของเธอให้ทรุดโทรมได้ น่ายินดีที่เธอเคยช่วยเหลือนายน้อยกู้เอาไว้ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก ลี่ฟาง เขาตามหาเธอมาหลายปีแล้ว จากนี้ต่อไปเธอจะได้อยู่ดีกินดีและไม่ต้องกังวลไปตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ”

ใบหน้าของหวา ลี่ฟางซีดเผือดขณะที่เธอเหลือบมองหลิง อี้หรานด้วยหางตา เธอกลัวว่าคำพูดเหล่านี้จะทำให้เธอนึกถึงบางอย่างในอดีต

ทันใดนั้น เธอสบตาเข้ากับอี้ จิ่นหลีแทน ดวงตาสีเข้มของเขาดูเหมือนกำลังจะเยาะเย้ยเธออยู่และนั่นทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง

ราวกับว่าเขารู้ว่าเธอกำลังหลอกลวงผู้คน

“เอาล่ะ พอได้แล้ว!” หวา ลี่ฟางรีบหยุดญาติแล้วพูดว่า “อาการป่วยของคุณยายเกี่ยวอะไรกับอี้หราน? พวกเรายังไม่ทันได้ฝังศพคุณยาย พวกคุณก็พูดไม่เข้าท่าเสียแล้ว!”

หวา ลี่ฟางรีบเดินไปหาหลิง อี้หรานและปลอบเธอโดยพูดว่า “อย่าไปสนใจพวกเขาเลยพี่อี้หราน พวกเขาพูดจาเรื่องไร้สาระ เราต้องไม่ปล่อยให้คำพูดพวกนั้นมาคั่นระหว่างเรา”

ญาติที่ถูกหวา ลี่ฟางดุ รู้สึกตกตะลึง ‘ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า? หวา ลี่ฟางมักจะพูดด่าทอว่าหลิง อี้หรานเป็นอดีตนักโทษไม่ใช่หรือ?’