บทที่ 658

หลิง อี้หรานจ้องไปที่อี้ จิ่นหลีด้วยสายตาว่างเปล่า สักพักเธอก็พูดว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันเดาว่าฉันผ่านอะไรมามากมาย... เพื่อมาเจอคุณและตกหลุมรักคุณเหมือนกัน ถ้าฉันไม่ผ่านเรื่องร้าย ๆ พวกนี้มา บางทีฉันอาจจะไม่ได้เจอคุณก็ได้”

หากเธอไม่ต้องเข้าคุก เธออาจจะแต่งงานกับเซียว จื่อฉีและยังคงเป็นทนายความ แล้วเธอก็อาจจะยังคงไม่สามารถเข้ากับตระกูลเซียวได้

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะได้แต่งงานกับเซียว จื่อฉีเพราะพ่อแม่ของเขาคัดค้านการแต่งงานกับเธอ

และเธอคงไม่ได้พบกับอี้ จิ่นหลีในคืนนั้น คืนที่เขาอยู่ในสภาพที่ยุ่งเหยิงและเธอก็คงจะไม่ได้พาเขากลับบ้านด้วย

เธอกับเขาเปรียบเสมือนเส้นขนานสองเส้นที่มาบรรจบกัน

อี้ จิ่นหลีกอดหลิง อี้หรานทันทีที่เธอพูดจบ เขาฝังใบหน้าของเขาลงในซอกคอและสูดดมกลิ่นของเธอ “ใช่ พี่... ผ่านเรื่องทุกอย่างมาเพื่อมาเจอผม”

อย่างไรก็ตาม เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นคนทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด หากเขารู้สึกสงสารหรือเห็นอกเห็นใจเธอสักนิด เธอคงไม่ต้องทนทุกข์กับชะตากรรมนี้

และเธอคงจะไม่ต้องถูกขังอยู่ในคุกสามปีด้วยซ้ำ

หลิง อี้หรานรับรู้ได้ถึงร่างกายที่สั่นไหวของอี้ จิ่นหลี “เป็นอะไรไป? หนาวเหรอ?”

“ใช่ หนาวนิดหน่อย” เขาพึมพำ

“ทำไมไม่เอาผ้าห่มมาห่มล่ะ?” ในกลางคืนอากาศค่อนข้างเย็นเล็กน้อยและลมหนาวจะพัดเข้ามาเรื่อย ๆ

หลิง อี้หรานพยายามลุกขึ้นขณะที่เธอพูด

แต่อี้ จิ่นหลีกลับจับหลิง อี้หรานเอาไว้ในอ้อมแขนของเขาอย่างหนาแน่น “ผมไม่ต้องการผ้าห่ม แค่กอดผมก็พอ”