บทที่ 710

คำเตือนจากอี้ จิ่นหลีเพียงพอที่จะทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ควรมีหลิง อี้หรานอยู่ในใจ

มิฉะนั้น อี้ จิ่นหลีอาจจะทำอันตรายแก่เขา

แต่... หลังจากที่รู้ว่าหลิง อี้หรานถูกใส่ร้าย บางครั้งเขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าไม่มีอุบัติเหตุครั้งนั้น เขากับหลิง อี้หรานจะเป็นอย่างไรในตอนนี้

ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร เขาก็ไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้เธออีกต่อไป

บางทีในอนาคตเขาอาจจะต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อมองผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ...

...

ในทางกลับกัน อี้ จิ่นหลีมองดูหลิง อี้หรานและถามว่า “เธอยังโกรธคำพูดของห่าว อี้เหมิงอยู่ไหม?”

เธอพยักหน้า “ประมาณนั้น ฉันรู้ดีว่าเธอขอโทษฉันเพราะคุณ เธอกล้าดียังไงถึงมาขอโทษและบอกให้ฉันยกโทษให้เธอ มันไร้สาระ”

คำขอโทษธรรมดา ๆ จะชดเชยความเสียหายที่เธอได้รับได้อย่างไร?

ดวงตาของอี้ จิ่นหลีเป็นประกายในขณะที่เขาจับมือเธออีกครั้งเพื่อมองดูข้อนิ้วที่ผิดรูปเล็กน้อยของเธอ

เขารู้ว่าเธอไม่ได้รับการปฏิบัติที่ดีเมื่อเธออยู่ในคุก

“เธอแน่ใจใช่ไหมว่าเธอไม่สามารถให้อภัยคนที่ทำร้ายเธอได้?” เขาพยายามพูดประโยคนี้ออกมา แม้ว่ามันยากที่จะพูด

“ใช่” เธอตอบ

คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเขาดิ่งลงเหว “ต่อให้... เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ?”

“ถ้าพวกเขาทำโดยไม่ตั้งใจ พวกเขาจะทำร้ายฉันทำไม? จิน ถ้าเป็นคุณ คุณจะให้อภัยคนที่ทำร้ายคุณได้ไหมล่ะ?” หลิง อี้หรานถาม