บทที่ 78

"จิน" เธอพูด "ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล ไม่รู้ว่าฉันจะออกเมื่อไหร่ ฉันจะโทรหาเขาและบอกเขาว่าไม่ต้องรอฉันและกินข้าวก่อนได้เลย"

หลิง อี้หราน หาชื่อ 'จิน' ในรายชื่อผู้ติดต่อของเธอและโทรออก

หลังจากนั้นไม่นานสายก็เชื่อมต่อและเสียงที่เย็นชาเล็กน้อยของอี้ จิ่นหลี ก็ดังมาจากอีกด้านหนึ่งของสาย "พี่สาว"

"ฉันมีบางอย่างต้องทำ ฉันกลัวว่าวันนี้ฉันจะกลับดึกนะ นาย... นายทานอาหารเย็นก่อนได้เลยนะ" หลิง อี้หราน กล่าว

“พี่หมายความว่าอย่างไรที่มีอะไรต้องทำ? 'บอกเขาว่าตอนนี้คุณอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว” ชิน เหลียนอี พูดแทรก

“พี่อยู่โรงพยาบาลเหรอ?” ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในน้ำเสียงของอี้ จิ่นหลี

"อืม ฉันล้มน่ะ และตอนนี้ฉันกำลังรอการสแกนเอ็กซ์เรย์ในโรงพยาบาล" หลิง อี้หราน ตอบ

"โรงพยาบาลไหน ผมจะไปเดี๋ยวนี้" อี้ จิ่นหลี กล่าว

“นายไม่ต้องมาหรอก เหลียนอีอยู่ที่นี่กับฉัน นายแค่รอฉันที่บ้านนะ” เธอพูดอย่างรีบร้อน

อีกด้านหนึ่งของสายเงียบไป หลังจากนั้นไม่นานเสียงอันเย็นชาของเขาก็ดังขึ้นและทวนคำถามก่อนหน้านี้ว่า “โรงพยาบาลไหน?”

หลิง อี้หราน กัดริมฝีปากและตอบว่า "โรงพยาบาล เฟิร์ส ซิตี้" เธอสูญเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็กและต้องอยู่ในคุกเป็นเวลาสามปีทำให้เธอไม่เต็มใจที่จะสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่น

ถ้าไม่ใช่เพราะชิน เหลียนอี้ เธอคงต้องมาโรงพยาบาลคนเดียวโดยไม่บอกกล่าวอะไรกับใคร

"ผมจะไปเดี๋ยวนี้" อี้ จิ่นหลี กล่าว

หลังจากการโทรครั้งนี้ อี้ จิ่นหลี โทรหาเกา ฉงหมิง และกล่าวว่า "ตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นกับ อี้หรานในวันนี้"