บทที่ 79

เป็นเพียงเพราะคำสั่งของผู้อำนวยการโรงพยาบาลทำให้เขาให้ความสำคัญกับหลิง อี้หรานมากขึ้น

ในขณะนี้มีอีกร่างหนึ่งเดินเข้าไปในห้องให้คำปรึกษา เดินเข้ามาที่ด้านข้างของหลิง อี้หราน และพูดว่า "พี่สาว"

"นายมาแล้ว" หลิง อี้หราน กล่าว เขามาถึงเร็วกว่าที่เธอคาดไว้

"ใช่แต่ว่ารถติดนิดหน่อยน่ะ ผมก็เลยมาช้า" อี้ จิ่นหลี ตอบ

"คุณหมอคะ เป็นอย่างไรบ้าง? เพื่อนของดิฉันไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ? เธอตกบันใดเลื่อนไปหลายขั้นเพราะบางคนที่อยู่ตรงบันใดเลื่อนค่ะ" ชิน เหลียนอี ซึ่งอยู่ข้าง ๆ เธอถามอย่างกังวล

"อาการบาดเจ็บไม่ร้ายแรงเกินไป แต่มีรอยหักเล็กน้อยบริเวณข้อเท้าของเธอ มันจะหายเป็นปกติหลังจากพักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ แต่... " ดร. จางลังเล

"แต่อะไรคะ?" ชิน เหลียนอี ยังคงถามต่อไป

“แต่คุณหลิง คุณได้รับบาดเจ็บบ่อยใช่ไหมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา?” หมอจางถาม

หลิง อี้หราน ตะลึงไปครู่หนึ่ง เธอไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร

"ผมไม่ได้หมายความถึงอย่างอื่นครับ ผมแค่อยากจะบอกว่าจากผลการเอ็กซเรย์ของคุณ ผมเห็นว่าคุณได้รับบาดเจ็บมากมายในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีอาการบาดเจ็บเก่าบางส่วนที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง ดังนั้นอาจมีปัญหาแทรกซ้อนครับ"

“ภาวะแทรกซ้อน?” หลิง อี้หราน ขมวดคิ้ว “แต่ดิฉันไม่คิดว่าจะมีอะไรผิดปกติกับร่างกายของดิฉันนะคะ”

“ตอนนี้คุณยังอายุไม่เยอะอยู่ดังนั้นคุณจึงไม่รู้สึกตัวเอง เมื่อคุณอายุมากขึ้นในอนาคตภาวะแทรกซ้อนจะค่อย ๆ แสดงอาการออกมาครับ”

“อาการแทรกซ้อนแบบไหนเหรอคะ?” ชิน เหลียนอี รู้สึกประหม่ามากกว่าหลิง อี้หราน

“ในอนาคตคุณจะรู้สึกเจ็บที่ข้อต่อบ่อย ๆ หากร้ายแรงคุณอาจไม่สามารถยกของหนักด้วยมือของคุณได้อีกเลยและคุณอาจมีปัญหาในการเดินก็เป็นได้ครับ” หมอจางกล่าว