บทที่ 906

แม้ว่าเขาจะสั่งให้คนของเขาหยุดเธอไว้ แต่เขากลับต้องการเห็นเธอด้วยตาของเขาเองและถามเธอว่าเด็กคนนี้คือใคร!

ทว่า เขากลับแปลกใจที่เห็นเด็กคนนี้เป็นครั้งที่สอง

เขาไม่คาดคิดว่าเด็กคนนี้จะเป็นเด็กคนเดียวกันที่เขาเคยพบมาก่อน

เขารู้สึกเอ็นดูและต้องการอุปถัมภ์เด็กคนนี้มาก่อน

‘ฉันไม่คิดว่า... เด็กคนนั้นจะเป็นลูกของเธอ!’

เย่ เหวินหมิงก้มลง ดวงตาสีดำสนิทจ้องไปที่เด็กน้อยที่อยู่ข้างหน้าเขา เขามองเข้าไปในดวงตาที่คล้ายคลึงกับของเขา

“หนู... ชื่ออะไร?” เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“ชื่อเล่นชื่ออาหยันฮะ ส่วนชื่อเต็มของผมชื่อโจว หยัน” เด็กน้อยส่งยิ้มให้เย่ เหวินหมิง

ทันทีที่เขาเห็นรอยยิ้มของเด็กน้อย เย่ เหวินหมิงก็พบเหตุผลที่เขาเอ็นดูเด็กน้อย เป็นเพราะรอยยิ้มของเด็กคนนี้ดูเหมือนกับรอยยิ้มของโจว เชียนหยุน!

‘โจว หยัน?’

“พ่อของหนู... อยู่ที่ไหนล่ะ?” เสียงของเขาดังขึ้นอีกครั้ง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเด็กน้อยก็เริ่มบูดบึ้งขึ้นเล็กน้อยในทันที “พ่อไม่อยู่แล้ว แม่บอกว่าพ่ออยู่บนสวรรค์”

‘บนสวรรค์?’ เย่ เหวินหมิงอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาและเดินไปหาโจว เชียนหยุนที่ยืนหน้าซีดอยู่

“เอาลูกฉัน… คืนมา” น้ำเสียงของเธอสั่นเทา

“โจว เชียนหยุน ถ้าเธอไม่อยากอับอายต่อหน้าเด็ก ก็มากับฉันเดี๋ยวนี้” เย่ เหวินหมิพูดอย่างเย็นชา

โจว เชียนหยุนตัวสั่นเทา เธอกัดฟันด้วยความแค้น