บทที่ 92

ในขณะนี้ อี้ จิ่นหลี วางสายและพูดกับเกา ฉงหมิง ว่า "สำหรับการประชุมที่เหลือของวันนี้ขอให้เสร็จสิ้นไว้เพียงเท่านี้ และส่งบันทึกการประชุมให้ผมในวันพรุ่งนี้ด้วยครับ"

"แล้วคุณล่ะครับ นายน้อยอี้?"

“อี้หรานตื่นขึ้นมากะทันหันและถามผมว่า ผมไปไหน ผมจะกลับไปเดี๋ยวนี้" อี้ จิ่นหลี ตอบ "คำแนะนำทั่วไปของการประชุมได้ถูกกำหนดไว้แล้ว สิ่งที่เหลือเป็นเพียงรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น"

หลังจากพูดอย่างนั้นเขาก็เดินออกจากห้องไป ผู้บริหารระดับสูงในต่างประเทศหลายคนที่นั่งอยู่ที่นั่นเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นทันทีที่พวกเขาเห็นเจ้านายของพวกเขาจากไป

ในเวลานี้เกา ฉงหมิง ต้องเผชิญกับการโจมตีของคำถาม

“เลขาเกาเกิดอะไรขึ้น?”

“ท่านประธานอี้ออกไปทำไม”

“เมื่อกี้ใครโทรหาเขา?”

“โอ้ ฉันสามารถบอกได้เลย จากการแสดงออกของประธานอี้ในเมื่อกี้นั้น ว่าเขาต้องมีความรัก"

นักเขียนนวนิยายรักต่างชาติมักจะเขียนเรื่องแบบนี้เสมอ

เกา ฉงหมิง ทำได้เพียงยิ้มอย่างเก้ ๆ กัง ๆ "เอาล่ะ มาประชุมกันต่อเถอะครับ" "ความรักหรอ? นั้นนับว่าเป็นความรักสำหรับนายน้อยอี้หรือไม่กันนะ?"

ในขณะที่เกา ฉงหมิง รู้สึกไม่แน่ใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามหากนายน้อยอี้ตกหลุมรักหลิง อี้หราน ในอนาคต ข่าวนี้อาจทำให้คนทั้งเมืองเฉินตกใจ!