บทที่ 910

หลิง อี้หรานรับโทรศัพท์จากคุณนายโจว แล้วได้ยินกับเสียงผิดหวังของเธอ “อี้หราน เอ่อ… หยุนกับอาหยันน้อยถูกเย่ เหวินหมิงพาตัวไป ตอนนี้… เราจะทำยังไงดี? เธอบอกฉันว่าไม่ต้องเป็นห่วง แต่ยิ่ง… ยิ่งฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันก็ยิ่งกังวลมากขึ้น เธอ... ไม่รับโทรศัพท์เลย!”

หลิง อี้หรานตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เกิดอะไรขึ้นคะ? พวกคุณยังอยู่ในเมืองเฉินหรือเปล่า?”

“ใช่ เรากำลังจะเช็กอิน แต่หยุนพาอาหยันไปห้องน้ำ ฉันนั่งรอพวกเขา แต่พวกเขาไม่กลับมาเสียที ฉันเลยโทรไปและหยุน เลยรู้ว่าเธออยู่กับเย่ เหวินหมิง...”

คุณนายโจวหายใจหอบขณะพูดอธิบาย

หลิง อี้หรานปลอบคุณนายโจว โดยพูดว่า “ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณป้า ฉันจะช่วยหาทางออกและติดต่อคุณป้าไปอีกที”

หลิง อี้หรานขมวดคิ้วหลังจากวางสาย เธอคิดว่าถ้าพี่โจวย้ายไปเมืองจีแล้ว ทุกอย่างจะดีขึ้น

แต่เย่ เหวินหมิงกลับพาพี่โจวและอาหยันน้อยไปก่อน!

‘เขาจะพาพี่โจวและอาหยันน้อยไปที่ไหน? พวกเขาอยู่นอกเมืองหรือเปล่า? หรือพวกเขายังอยู่ในเมืองเฉิน?’

‘ฉันต้องตามหาพี่โจวและอาหยันน้อยยังไงดี? ฉันควรจะโทรหาตำรวจดีไหม?’

‘แต่ว่าพี่โจวก็อยู่กับอาหยัน และพวกเขายังหายไปไม่ถึง 24 ชั่วโมง นอกจากนี้ พี่โจวกับเย่ เหวินหมิงก็รู้จักกันดี พี่โจวยังบอกคุณนายโจวอีกว่าเธออยู่กับเย่ เหวินหมิงและบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วง…’

ตำรวจอาจจะไม่รับเรื่องนี้

‘การตามหาใครสักคนในเมืองเฉินโดยเร็วที่สุด...’ ใบหน้าของอี้ จิ่นหลีแวบเข้ามาในความคิดของหลิง อี้หราน

‘ถ้าอี้ จิ่นหลีเต็มใจช่วย ฉันก็จะรู้ได้ว่าพี่โจวกับอาหยันน้อยอยู่ที่ไหนในตอนนี้’

‘แต่ว่า... อี้ จิ่นหลี...’