บทที่ 911

ผู้บริหารระดับสูงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อพูดปิดการนำเสนอข้อมูล ก่อนที่จะเหลือบมองดูอี้ จิ่นหลีอย่างระมัดระวัง โดยกลัวว่าการนำเสนอของเขาจะไม่ได้มาตรฐาน

บรรยากาศในห้องประชุมเริ่มตึงเครียดมากขึ้น

ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทุกคนในห้องประชุมต่างมองไปที่โทรศัพท์สองเครื่องที่วางอยู่ตรงหน้าอี้ จิ่นหลี

ผู้บริหารระดับสูงของอี้ กรุ๊ปรู้ว่านายน้อยอี้มีโทรศัพท์สองเครื่อง เครื่องแรกคือโทรศัพท์รุ่นลิมิเต็ดระดับไฮเอนด์ที่มีราคามากกว่า 100,000 ดอลลาร์ ในขณะที่อีกรุ่นหนึ่งเป็นโทรศัพท์ราคาถูกที่ผู้คนสามารถหาได้ทุกที่ในเมือง

นายน้อยอี้มักจะทะนุถนอมโทรศัพท์ราคาถูกเครื่องนั้น แม้ว่ามันจะไม่เคยส่งเสียงดังเลยก็ตาม

ทว่า ตอนนี้กลับมีสายเรียกเข้าในโทรศัพท์เครื่องราคาถูก

พวกเขาเห็นท่าทางการแสดงออกของนายน้อยอี้ที่เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันขณะที่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและตอบรับต่อหน้าทุกคน ครู่ต่อมา พวกเขาได้ยินนายน้อยอี้พูดว่า “เธอกำลังขอร้องฉันเหรอ... ได้ ส่งรูปถ่ายของพวกเขาและตำแหน่งที่อยู่ล่าสุดของพวกเขามาให้ฉัน ฉันจะให้คนตรวจสอบให้”

ทุกคนในห้องประชุมรู้สึกประหลาดใจ

‘ขอร้อง? นายน้อยอี้เคยสนใจใครที่ไหน? อย่างว่าแต่ขอร้องเลย หัวใจของเขาแข็งแกร่งดั่งศิลา แม้จะมีคนได้รับบาดเจ็บและคุกเข่าต่อหน้าเขา เขาก็ไม่เคยแม้แต่จะไยดี’

‘แต่ตอนนี้เขากำลังริเริ่มถามคนที่โทรมาว่ากำลังขอร้องเขาอยู่หรือเปล่า’

‘ใครหน้าไหนกันที่โทรมาหาเขา?’

มีเพียงเกา ฉหงิมงเท่านั้นที่รู้ว่าหลิง อี้หรานเป็นคนโทรมา

เพราะมีเพียงหลิง อี้หรานเท่านั้นที่รู้หมายเลขของโทรศัพท์เครื่องนั้น และมีเพียงเบอร์ของหลิง อี้หรานเท่านั้นที่ถูกบันทึกไว้ในโทรศัพท์

‘แต่ว่า...’ เกา ฉงหมิงสงสัยว่าหลิง อี้หรานจะโทรมาขอร้องนายน้อยอี้ทำไม