บทที่ 912

หลิง อี้หรานเม้มปาก ถอนหายใจและถามขึ้นว่า “เขาอยู่ไหนคะ?”

“ถ้าคุณต้องการพบนายน้อยอี้ เชิญคุณหลิงลงมาที่ชั้นล่างได้เลยครับ ผมจะพาคุณไปหานายน้อยอี้เอง” เกา ฉงหมิงบอก

หลิง อี้หรานตกใจและไม่คิดว่าเกา ฉงหมิงจะรออยู่ชั้นล่าง ‘อี้ จิ่นหลี… ต้องการให้เป็นแบบนี้ใช่ไหม?’

‘เขารู้อยู่แก่ใจว่าเธอจะขอร้องเขาให้พาพี่โจวกับอาหยันออกมา ดังนั้น เขาจึงสั่งให้เกา ฉงหมิงมารออยู่ที่ชั้นล่างใช่ไหม?’

ทันใดนั้น หลิง อี้หรานก็รู้สึกถึงตาข่ายบางอย่างที่ครอบงำตัวเธอไว้ จนเธอไม่สามารถหลบหนีไปไหนได้!

“เข้าใจแล้วค่ะ” หลิง อี้หรานพูดก่อนจะวางโทรศัพท์

เมื่อเธอกลับมาที่โต๊ะทำงาน เพื่อนร่วมงานของเธอก็เริ่มทยอยออกจากสำนักงานเพราะเป็นเวลาเลิกงานแล้ว หลิง อี้หรานเก็บข้าวของอย่างรวดเร็วและออกจากบริษัทไป

เมื่อเธอลงมาที่ชั้นล่าง เธอเหลือบเห็นรถสีเทาจอดอยู่ตรงข้ามกับตึก ทันใดนั้น เกา ฉงหมิงก็ก้าวออกมา

หลิง อี้หรานเดินเข้าไปหาเขา เกา ฉงหมิงจึงเปิดประตูเบาะหลังให้เธอ “คุณหลิง เชิญครับ”

เธอขึ้นรถไปกับเกา ฉงหมิง จากนั้นรถก็เริ่มเคลื่อนตัวออกไปอย่างช้า ๆ

ไม่ไกลนัก หลายคนที่แอบซุ่มดูเริ่มทยอยออกมาจากตัวอาคาร หลังจากเห็นฉากตรงหน้าแล้ว ถึงกลับมีคนอุทานออกมาว่า “โอ้ หลิง อี้หรานเข้าไปในรถคันนั้น! รถยนต์รุ่นมายบัค ไม่ใช่ราคาถูก ๆ นะ!”

กวาน ลี่หลี่มองดูรถยนต์คันหรูด้วยความอิจฉาตาร้อน... ‘ทำไมหลิง อี้หรานถึงเข้าไปนั่งในรถยนต์คันหรูนั้นได้?’ “ฮึ่ม เธอก็เป็นแค่เมียน้อย นางแบบวัยรุ่นที่หยู ข่ายห่าวออกเดตด้วยบ่อย ๆ นั้นสวยกว่าตั้งเยอะ หลิง อี้หรานก็แค่แปลกใหม่เท่านั้น”

กวาน ลี่หลี่คิดว่ารถหรูคันนี้เป็นขอหยู ข่ายฮ่าว!

“แต่คนที่เปิดประตูรถให้หลิง อี้หราน ดูเหมือนจะไม่ใช่หยู ข่ายฮ่าวนะ” ใครบางคนพูดขึ้น