บทที่ 973

หวา ลี่ฟางจะยอมแพ้ได้อย่างไร? เธอต้องการแสดงน้ำใจของเธอ ดังนั้นเธอจึงยัดแก้วน้ำเข้าไปในมือของกู้ ลี่เฉิน

ทว่า มือของกู้ ลี่เฉินสั่นอย่างรุนแรงจนน้ำในแก้วหกออกมา

กู้ ลี่เฉินตกตะลึง เขาพยายามจับแก้วแต่มือของเขากลับสั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิม

ไม่ใช่แก้วที่สั่น แต่เป็นมือของเขาต่างหาก!

ดวงตาของกู้ ลี่เฉินจับจ้องอยู่ที่มือของเขาขณะถือแก้วน้ำไว้ในมือ

เขาไม่เคยรู้สึกหงุดหงิดขนาดนี้มาก่อน ราวกับว่าร่างกายของเขา... กำลังแสดงตามสัญชาตญาณว่าเขาไม่สามารถสูญเสียเธอไปได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!

…

กวอ ซิ่นหลี่เดินทางไปพบหลิง อี้หรานที่สถานีตำรวจ ตอนแรกเขาคิดว่าหลิง อี้หรานจะได้รับบาดเจ็บ แต่สภาพของเธอดูปกติดีกว่าที่เขาคิด เธอยังมีชีวิตอยู่และแข็งแรงดี

“ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงค่ะ พอดีโทรศัพท์ของฉันถูกเหยียบจนแตก ฉันเลยโทรหาคุณไม่ได้ ฉันจำหมายเลขโทรศัพท์ของคุณไม่ได้ ฉันจึงเอาซิมการ์ดออกมาแล้วเสียบเข้ากับโทรศัพท์เครื่องอื่นแทน” หลิง อี้หรานพูดขอโทษ

กวอ ซิ่นหลี่ถามด้วยความสับสน “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ระหว่างที่ฉันรอคุณอยู่ ฉันก็นึกประเด็นสำคัญอะไรบางอย่างออก จู่ ๆ ผู้ชายคนนี้ก็เดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับกระป๋องสเปรย์ที่เอามาโจมตีฉัน แต่โชคดีที่... เอ่อ ใครบางคนจัดการกับเขาทันเวลาและพาเขามาที่สถานีตำรวจ” หลิง อี้หรานพูดตะกุกตะกักเล็กน้อยเมื่อเธอพูดถึงคนที่ช่วยเหลือเธอ

เธอไม่คาดคิดว่าผู้ชายสองคนจะโผล่ออกมาจากเงามืดและจัดการกับผู้ชายคนนั้นแทบจะในทันที เธอตกใจมากจนทำโทรศัพท์ตกและเหยียบมันด้วยเท้าของเธอเอง

‘ผู้ชายสองคน...’ ภายหลังเธอจึงรู้จากพวกเขาว่าพวกเขาคือคนที่อี้ จิ่นหลีส่งมาเพื่อปกป้องเธอ

ในทุกวันนี้เธอรู้สึกเหมือนว่าเขาส่งคนมาคอยดูแลเธอ ไม่อย่างนั้นเขาจะรู้เรื่องของเธอทุกย่างก้าวอย่างชัดเจนได้อย่างไร จนกระทั่งถึงตอนนั้นเองที่เธอได้คำตอบในใจของตัวเอง