บทที่ 974

หัวใจของเขาเต้นแรงเพราะแววตาของเธอ ราวกับว่าร่างกาย หัวใจ และเลือดเนื้อของเขากำลังบอกเขาว่าเธอมีความหมายต่อเขามากแค่ไหน!

จังหวะการเต้นของหัวใจของเขาชัดเจนมาก

เขาเดินเข้าไปหาร่างบางทีละก้าว เขาแค่อยากอยู่ใกล้เธอมากขึ้นอีกสักนิด เขาแค่อยากจ้องมองดวงตาคู่นั้นใกล้ ๆ และปล่อยให้ร่างของเขาสะท้อนอยู่ในดวงตาอันสงบนิ่งคู่นั้น

กู้ ลี่เฉินเดินเข้ามาหาหลิง อี้หราน จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกไปหาคนตรงหน้า

หลิง อี้หรานตกตะลึง เธอไม่คิดว่ากู้ ลี่เฉินจะโอบกอดเธอในที่สาธารณะอย่างกะทันหัน เขากอดเธอแน่นจนเธอไม่สามารถหลบหนีออกจากอ้อมกอดของเขาได้

“กู้ ลี่เฉิน ปล่อยฉันนะ” หลิง อี้หรานตะโกน

“ฉันไม่ปล่อย ครั้งนี้ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปอีก!” เขาพึมพำและกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย ราวกับว่าเขากำลังจะฝังเธอเข้าไปในร่างกายของเขา

เพียงแค่กอดเธอไว้แบบนี้ ความรู้สึกหวาดกลัวที่เขารู้สึกก่อนหน้านี้ค่อย ๆ จางหายไป และหัวใจที่ว่างเปล่าของเขาก็รู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มอีกครั้ง

เขาคิดว่าหน้าตาของเธอเหมือนกับเด็กหญิงตัวน้อยในวัยที่เติบโตขึ้นมาในจินตนาการของเขา เขาคิดว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาตามหา เขาจึงจะสามารถปฏิบัติกับเธอเหมือนคนแปลกหน้าและเลิกสนใจเธอได้อย่างง่ายดาย

เขาคิดว่าต่อให้เธอจะโดนตีหัว เลือดออกหรือตกลงมาต่อหน้าเขา เขาก็ยังจะนิ่งเฉยได้

จนกระทั่งเขาเห็นร่างผอมบางต้องอดทนยืนอยู่นานในคลับคืนนั้น ท่าทางที่เดินกะเผลกออกไปนั้นทำให้หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้น

ต่อมาเขาเห็นเธอกับจิ่นหลีด้วยกันอีกครั้ง เขาจึงไปที่บริษัทของเธอเพื่อพูดคุยกับเธอ และเมื่อเขาเห็นว่าเธอตกอยู่ในอันตราย เขาจึงรีบตรงดิ่งเข้าไปหาเธอโดยไม่แม้แต่จะนึกคิด

ราวกับว่าเขาไม่อยากให้เธอได้รับบาดเจ็บ