บทที่ 03 สองขีด

สามเดือนผ่านไป

"สะ สองขีด…"

พรึ่บ!

ที่ตรวจครรภ์ร่วงหล่นจากมือบางของคนยืนนิ่งสนิทเพราะร่างกายยุดทำงานโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นผลตรวจจากอุปกรณ์ที่ใช้กับร่างกายปรากฏชัดว่าเธอมีอีกหนึ่งชีวิตอยู่ในท้องโดยไม่ทันได้ตั้งตัวและตั้งใจ

แค่ครั้งนั้นครั้งเดียวกลับทำให้ชีวิตเธอพลิกผันอย่างไม่น่าเชื่อ

"แน่ใจนะ เพราะถ้าผมเริ่มแล้ว หยุดไม่ได้แล้วนะครับ"

"ฉันแน่ใจค่ะ"

ภาพในวันนั้นฉายเข้ามาในหัวอีกครั้ง ถ้าวันนั้นเธอเลือกที่จะหยุดมันและเลิกประชดชีวิตวันนี้ก็คงไม่ต้องมาเจอกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันและลำบากใจอย่างเช่นวันนี้

"แตม…ฉันมาแล้ว~" เสียงหวานของคนมาใหม่ทำให้เฌอแตมรีบคว้าที่ตรวจครรภ์แล้วซ่อนเอาไว้ใต้ผ้าห่มแทบไม่ทัน เพื่อนสนิทหอบของพะรุงพะรังกดเข้าห้องโดยไม่ได้คิดจะเคาะประตูขออนุญาตตามประสา

"ฉันเห็นนะ แกซ่อนอะไรไว้ยัยแตม" ทอฝันรีบวางของแล้วเดินมาจับผิด

"ปะ เปล่าไม่มีอะไร" ขณะที่เฌอแตมส่ายหัวจนตัวสั่นไปหมด แน่นอนว่าทำอย่างไรเธอก็ยังแสดงพิรุธออกมาอย่างคนที่โกหกไม่เก่งเช่นเคย

"แกเอาของของไอ้ภามมาดูใช่ปะ สามเดือนแล้วยังไม่ลืมมันอีกเหรอ!?" ทอฝันเริ่มขึ้นเสียง

"ไม่ใช่ ฉันจะคิดถึงไอ้เลวนั่นทำไม" ทว่าเพื่อนสนิทกลับส่ายหัวหน้าซีด

"ถ้าไม่ใช่แล้วแกปิดบังอะไรฉัน" ทอฝันยังไม่หยุดที่จะคาดคั้นเพื่อหาความจริง เพียงเท่านั้นคนปิดบังก็ถอนหายใจอย่างหนักใจ จึงล้วงมือไปใต้ผ้าห่มแล้วหยิบเอาของบางอย่างที่ซ่อนไว้ส่งให้เพื่อนดู

"แกติดโควิดเหรอ?" เฌอแตมส่ายหัว

"ถ้าไม่ใช่ที่ตรวจโควิดแล้วมันคือ…"

"ที่ตรวจครรภ์" คนตัวเล็กพูดจบก็ถอยหลังไปพิงเก้าอี้ปล่อยตัวปล่อยใจอย่างคนหมดแรง

"ฮะ ฮ้ะ!?"

"ฉันท้อง…"

"กะ แกท้อง!?" ทอฝันเบิกตากว้างตกใจสุดขีด ทั้งที่เพื่อนครองโสดตลอดสามเดือนที่เลิกกับแฟนเก่า แต่วันนี้เธอกลับบอกว่าตัวเองกำลังตั้งท้อง งั้นก็คงแปลว่า…

"แกท้องกับไอ้ภามเหรอ!?" คนถามเบิกตาโต

"ฉันไม่เคยมีอะไรกับภาม" เท่านั้นทอฝันก็อ้าปากค้างขมวดคิ้วยุ่ง เหตุการณ์ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดก็งุนงงหนักกว่าเดิม

"แต่แกมีแฟนเป็นไอ้ภามคนเดียว หรือแกมีแฟนใหม่แต่ปิดบังฉัน"

"เปล่า"

"แล้วเป็นใครยัยแตม พ่อของลูกแกเป็นใคร?"

"ฉะ ฉันไม่รู้…" เฌอแตมตอบเพื่อนเสียงแผ่วเบา ผู้ชายคนนั้นเธอไม่รู้จักแม้แต่ชื่อเสียง อายุ หรือหน้าที่การงาน จำได้แค่หน้าตาที่หล่อเหลา เสียงที่ไพเราะ และการพูดคุยกันที่ถูกคอและเข้าขา นิสัยดูเป็นคนอบอุ่น เธอรู้เพียงแค่นี้จริง ๆ

"ยัยแตมอะไรของแกเนี่ย…" ทอฝันท้อใจไม่ต่างจากเพื่อน ใบหน้าของเฌอแตมว่างเปล่าจนเธอพลอยรู้คำตอบไปด้วย

"ฉันมีวันไนท์แสตนด์" สุดท้ายร่างเล็กก็ยอมรับ อย่างไรเสียทอฝันก็รู้เรื่องหมดแล้ว ให้รู้อีกสักเรื่องจะไม่เป็นไร

"ยัยแตม!!!" ทอฝันร้องเสียงหลง แน่นอนว่าเธอไม่คิดว่าเฌอแตมจะทำเรื่องแบบนี้

"ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่าฉันไม่อยากเป็นคนเดิมอีกแล้ว แต่ฉันไม่คิดว่าเรื่องจะออกมาเป็นแบบนี้"

"แล้วแกรู้จักเขาหรือเปล่า?" เฌอแตมส่ายหัว…

"ได้ป้องกันหรือเปล่า" เฌอแตมก็ส่ายหัวอีกครั้ง…

"แล้วแกก็ไม่กินยาคุมเหรอ?" แน่นอนว่าครั้งนี้เธอก็ส่ายหัวอีกเช่นเคย จนกระทั่งคำถามสุดท้ายจากเพื่อน

"แกจะเอายังไงต่อไป?" คนตัวเล็กสั่นหัวเป็นครั้งที่สี่ หลังจากเห็นผลตรวจชีวิตก็มืดมิดอย่างหมดหนทางไปหมด คิดอะไรไม่ออก หัวตื้อ บอกไม่ถูกเหมือนทุกอย่างมันจุกอยู่ที่อกจนพูดออกมาไม่ได้