ตอนที่ 5
บทที่ 5
September 18, 2026
ตอนที่5 ส่งคืน
บรื้นนน
เหมือนเสียงเครื่องยนต์ของรถหลายคันเข้ามาจอดที่ข้างล่างยิ่งทำหญิงสาวหวาดระแวงว่าคนเลวที่นอนอยู่จะโยนเธอไปให้พวกนั้นอีกหรือเปล่า...แค่นี้เธอก็อยากกลั้นใจตายอยู่แล้ว
“ฮึกกก”
เสียงสะอื้นจากลำคอของหญิงสาวที่นั่งกอดเข่าอยู่นั้น จากสภาพแค่มองก็รู้ว่าผ่านอะไรมา ตามร่างกายของเธอมันเต็มไปด้วยร่องรอยจากมือ และริมฝีปากร้ายกาจของผู้ชายสารเลว ที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงเดียวกัน...ที่เป็นแบบนี้เพราะเขาขู่ ‘ถ้าลงไปจากเตียงมึงเจอดีแน่’
“ฮึกกก”
“รำคาญ!”
พรึ่บ
เดย์ยกศีรษะขึ้นจากหมอนอย่างหงุดหงิด เพราะกว่าจะผละจากเธอก็ปาไปตีสี่กว่า เพิ่งนอนได้ไม่กี่ชั่วโมง
“ฮือออ”
“ถ้าไม่เลิกสำออยกูจะเรียกไอ้พวกข้างล่างขึ้นมา รู้ใช่ไหมว่าจะโดนอะไร”
“...” เมื่อโดนขู่แบบนั้นมายด์ก็กัดริมฝีปากแน่น ปิดเสียงสะอื้นไม่ให้เล็ดลอดออกมาได้อีก
“แม่ง!” เมื่อนอนต่อไม่ได้เดย์ก็สบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะลุกฉับไปอาบน้ำ ขณะที่หญิงสาวยังสะอึกสะอื้นอย่างหนักเมื่อนึกถึงฝันร้ายที่เพิ่งผ่านพ้นมา ไม่นานเขาก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกลิ่นหอมสะอาดของครีมอาบน้ำ
เดย์หยิบเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนสีเข้มมาสวมก่อนจะเดินมากระชากแขนหญิงสาวให้ลุกขึ้นราวกับไม่รู้ว่ามันจะทำให้เธอเจ็บ
พรึ่บ
“เจ็บ...”
“แค่โดนเอามันเจ็บอะไรขนาดนั้น” ประโยคนั้นทำมายด์เผลอตวัดสายตามองเขาอย่างลืมตัว ‘เธอสมควรมาเจอเรื่องแบบนี้เหรอ’
“มองหน้ากูแบบนี้อยากโดนอีกสักรอบไหมล่ะ”
“...” มายด์แอบกำมือแน่นอยากตะโกนใส่หน้าผู้ชายคนนี้ไปว่า ‘ไอ้เลว’ แต่ก็กลัวว่าเขาจะไม่ส่งกลับบ้าน...แต่ส่งเธอให้พวกของเขาแทน
“ไปสิ กูจะไปส่งมึงคืนไอ้แม็ค”
พูดจบเดย์ก็เดินออกมาจากห้องโดยไม่สนใจว่าหญิงสาวจะเดินตามออกมาหรือเปล่า เพราะถ้าไม่อยากอยู่ที่นี่เธอคงไม่โง่
ปึก
หัวใจดวงน้อยหล่นตุบเมื่อเธอที่เดินก้มหน้าชนเข้ากับแผ่นหลังของเขาที่อยู่ ๆ ก็หยุดนิ่ง
“เฮ้ย! ไอ้เดย์มึงพาใครมานอนที่นี่วะ”
“...” เสียงทักของใครคนหนึ่งทำมายด์เกาะแผ่นหลังของเขาไว้แน่น อย่างน้อยเขาคงจะไม่ให้พวกนั้นทำร้ายเธอ...
“มาทำเหี้ยอะไรกันตั้งแต่เช้า”
“แล้วมึงจะไปไหนแต่เช้า”
“เสือก” คลาสยกยิ้มที่โดนเจ้าของอู่ว่าให้พลางชะเง้อมองเพราะอยากเห็นหน้าเจ้าของร่างกายขาว ๆ ที่แอบอยู่ด้านหลังของเพื่อน
“ก็วันนี้จะทำรถกูกันไง ว่าแต่คนข้างหลังมึง เด็กที่ไหนวะ”
“เปิดอู่รอไอ้พวกนั้นด้วยก็แล้วกัน กูไปทำธุระก่อน” เมื่อเดย์ก้าวไปข้างหน้าคนที่กำเสื้อเขาอยู่ด้านหลังก็ก้าวตามติด ๆ ไม่ยอมให้เพื่อนของเขาเห็นหน้าเธอ
“ไปเอามาจากไหนวะไอ้เดย์ขาวมาก”