ตอนที่ 18

รัชทายาทพระวรกายแข็งแรง มันจะเป็นไปได้อย่างไร!

ทันใดนั้นเฉียวเจียวเจียวก็บ่นพึมพำ

[เฮ้อ อันที่จริงเรื่องสิ้นพระชนม์ตั้งแต่วัยหนุ่มนี้มันละเอียดอ่อนมาก สาเหตุการสิ้นพระชนม์คือเสียชีวิตอย่างกะทันหันในชั่วข้ามคืนโดยไม่มีสัญญาณเตือน ราวกับว่าเมื่อถึงเวลา ก็หลีกทางให้จิ้งอ๋องขึ้นครองตำแหน่งตามธรรมชาติ]

[ถึงแม้ว่าในบทประพันธ์จะไม่ได้บอกว่าเป็นฝีมือของจิ้งอ๋อง แต่ข้ารู้สึกว่าจิ้งอ๋องหนีความเกี่ยวข้องไม่พ้น]

[ถึงอย่างไรตัวละครรัชทายาทก็สมบูรณ์แบบเกินไป หากพูดออกมาอย่างชัดเจนว่าจิ้งอ๋องสังหารพี่ชาย ก็กลัวว่าบรรดาผู้อ่านจะไม่ยอมรับ จิ้งอ๋องเป็นพระเอกที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็มีจุดด่างพร้อยอยู่มากเช่นกัน]

เฉียวจงกั๋วรู้สึกตกใจเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ สายตาของเขามองไปทางองค์ชายรองอย่างสงบ

องค์ชายรองซึ่งปกติจะเงียบขรึม นอกจากหน้าตาทุกอย่างล้วนธรรมดาไม่โดดเด่นคนนี้ นึกไม่ถึงว่าจะซ่อนมันไว้ลึกขนาดนี้!

มิน่าล่ะในอนาคตที่เจียวเจียวคาดการณ์ พวกเขาตระกูลเฉียวถึงพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือขององค์ชายรอง

บัดนี้หากไม่ใช่คำเตือนของเจียวเจียว เขาจะสังเกตเห็นองค์ชายรองที่ยืนอยู่ในเงามืดได้อย่างไร!

เฉียวเจียวเจียวมองรัชทายาทที่เหมือนกับแสงจันทร์นวลขาวคนนี้ ก็เสียดายอย่างสุดซึ้ง จึงยื่นมือไปหาเขา

นางเกิดมาขาวน่ารัก ทั้งยังถูกป้อนอาหารจนอ้วนกลม ทำให้ผู้คนชื่นชอบจริง ๆ

รัชทายาทสายตาอ่อนโยน นึกไม่ถึงว่าจะเอาหน้าเข้ามาใกล้ฝ่ามือของนาง

เฉียวเจียวเจียวลูบเขาเบา ๆ และแอบกล่าวในใจว่า

[รัชทายาทนะรัชทายาท ถึงแม้จะทำเพื่อพวกเราตระกูลเฉียว ท่านก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี]

[นับนิ้วดูแล้ว ยังเหลืออีกสี่ปีกว่าท่านจะสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน หากข้าเฉียวเจียวเจียวมีชีวิตถึงตอนนั้น ข้าจะพยายามคิดหาวิธีรักษาท่านเอาไว้ให้ได้]

[ถึงตอนนั้น ท่านต้องดูแลพวกเราตระกูลเฉียวดี ๆ ปกป้องท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่ชายสองคนของข้าให้ดี ๆ ด้วย]

รัชทายาทไม่ได้ยินความในใจของเฉียวเจียวเจียว แต่รู้สึกว่าดวงตาคู่นี้แวววาวดังไข่มุก รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

“น้องสี่ เจ้าเอะอะว่าอยากดูน้องสาวมิใช่หรือ เข้ามาดูสิ”

รัชทายาทตะโกนไปทางด้านหลังเบา ๆ เด็กน้อยท่าทางแข็งแรงและน่ารักคนหนึ่งก็โผล่ออกมา

นั่นคือลูกชายคนที่สองของฮองเฮา น้องชายแท้ ๆ ของรัชทายาท เป็นองค์ชายสี่คนปัจจุบัน

รัชทายาทค่อย ๆ ย่อตัวลง องค์ชายสี่เข้ามาใกล้ทันที พลันทำหน้าประหลาดใจ

[องค์ชายสี่หรือ]

เฉียวเจียวเจียวนึกไม่ออกว่ามีตัวละครนี้

หัวกลม ๆ ตาโต ๆ ขนตายาว ๆ ดูแล้วน่าจะอายุสี่ห้าขวบ ความรู้สึกของการเป็นทารกจางหายไปแล้ว แต่ยังน่ารักมาก

“ว้าว น้องสาวน่ารักจัง ท่านพี่ ข้าก็อยากอุ้มนาง”

รัชทายาทส่ายหน้าอย่างอ่อนโยน “น้องสี่ เจ้ายังเด็กเกินไป ระวังจะทำแม่นางเฉียวบาดเจ็บ”