บทที่ 14 ผลงานชิ้นแรก

หมอหลวงเอ่ยด้วยสีหน้าลำบากใจว่า “ฮองเฮาโปรดอภัย ใช่ว่าข้าจะอาศัยที่ตนเองอาวุโสกว่าแล้วจะมีความรู้มากกว่า แต่ว่า แต่ว่าสถานการณ์เช่นนี้ กระหม่อมไม่เคยพบเห็นมาก่อน แต่พระชายาเป็นผู้ที่มีความรู้มาก เคยผ่านเรื่องเหล่านี้มาก่อน ได้ยินสิ่งที่พระชายาพูดเมื่อครู่ มันยิ่งกว่าประสบการณ์ที่กระหม่อมสั่งสมมาหลายสิบปี เพราะฉะนั้น กระหม่อมจึงบังอาจ ขอให้พระชายาพูดพ่ะย่ะค่ะ”

เมื่อได้ยินหมอหลวงตีค่าของพระชายาเจ็ดสูงขนาดนั้น แม้แต่ฮองเฮายังรู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง มองไปทางเฟิ่งชิงหัว “พระชายาเจ็ดรู้สาเหตุที่ศพกลายเป็นโครงกระดูกจริงหรือ”

เฟิ่งชิงหัวกวาดตามองไปทางจ้านเป่ยเซียว แต่ยังคงไม่พูดไม่จา

จ้านเป่ยเซียวมองท่าทีของนางก็รู้แล้วว่านางกำลังประชันกับตนเอง ยื่นมือไปลูบหน้าผาก “พูดได้ ตอบคำถามเสด็จพ่อ”

เฟิ่งชิงหัวหันไปทางชายหนุ่ม ยื่นมือออกไป

แสดงความหมายอย่างชัดเจน เมื่อครู่ท่านรังเกียจที่มือข้าเคยจับร่างของศพมาก่อน นอกจากท่านจับมือข้า ไม่เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าข้าจะพูด

สายตาของจ้านเป่ยเซียวจ้องมองนิ้วมือขาวสะอาดของนางที่ยื่นมาตรงหน้าเขม็ง มือนั่นยังกระดิกนิ้วให้เขาอย่างซุกซน

จ้านเป่ยเซียวเอ่ยเสียงเย็นว่า “ในเมื่อหมอหลวงหาสาเหตุไม่ได้ เช่นนั้นก็ไปที่ศาลาว่าการพระนคร ไปตามผู้ชันสูตรศพมา”

แววตาของหมอหลวงสว่างวาบขึ้นมา “ใช่ๆๆ ที่กรมคลังมีขุนนางที่รับผิดชอบดูแลคดีเกี่ยวกับการฆาตกรรมโดยเฉพาะ ไม่แน่ว่าอาจจะจับกุมฆาตกรได้โดยเร็ว”

เหล่าองครักษ์ที่ได้รับคำสั่งรีบส่งคนไปตามทันที เฟิ่งชิงหัวสะบัดมือแล้วไขว้ไว้ทางด้านหลัง ทันใดนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า “หนึ่ง หญิงสาวถูกคนหลอกล่อให้มาที่นี่ รอบๆสถานที่เกิดเหตุไม่มีร่องรอยกระชากลากถูก

สอง คนที่นัดนางมาพบ หรือคนที่ฆ่านาง คุ้นเคยกับนางเป็นอย่างดี ฉะนั้นนางจึงไม่ได้มีการป้องกันตัว

สาม ปากของหญิงสาวส่งกลิ่นเหม็นออกมา ยาพิษนั้นคงจะปะปนอยู่ในอาหารที่นางกินอยู่เป็นประจำ เพื่อกลบกลิ่นและรส ฉะนั้นนางจึงไม่ทันได้สังเกต

สี่ คนที่ฆ่านางกับคนที่วางยาพิษไม่น่าจะเป็นคนเดียวกัน ในเมื่อได้ลงมือก่อเหตุที่นี่นั่นก็เป็นเพราะไม่อยากให้ใครพบเห็น ในเมื่อทำการวางยาแล้ว ไม่จำเป็นต้องมาเสี่ยงว่าจะถูกคนอื่นพบเข้า”

เมื่อได้ยินเฟิ่งชิงหัวร่ายยาวออกมาอย่างกะทันหันเช่นนี้ ฮ่องเต้เซวียนถ่งก็มีสีหน้าตกใจมาก คิดไม่ถึงเลยว่าหญิงสาวจะสามารถพูดเหตุผลออกมาได้หลายข้อเช่นนี้ ส่วนเรื่องจะเป็นอย่างที่ว่าหรือไม่ ก็ยังไม่มีใครรู้