บทที่ 58 พระชายา นี่คือการใส่ร้ายป้ายสี

หลังจากเข้าไปในกรมคลัง เฟิ่งชิงหัวไม่ได้เกรงใจต่อจ้านเป่ยเซียว ตรงไปนั่งลงบนบัลลังก์ศาลทันที

จ้านเป่ยเซียวก็เหมือนกับว่ามาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยียนเท่านั้น นั่งลงไปบริเวณแถวล่างอย่างสงบเสงี่ยม แล้วก็ไม่ได้พูดจาอะไร มองดูเฟิ่งชิงหัวเริ่มตรวจคดี

ท่านอ๋องเจ็ดผู้สง่าผ่าเผยทำได้เพียงแค่นั่งอยู่แถวล่าง ผู้ตรวจการหอต้าหลีเจียงกับรองเสนาบดีประจำกรมพิธีการยังมีถังเจี๋ยที่ไม่กล้าพูดจาอะไร ทั้งสองคนจึงตรงไปยืนฟังการสอบสวนด้วยกันกับบรรดาขุนนางศาล

“หลายวันมานี้พวกคนเหล่านั้นได้ให้การรับสารภาพหรือไม่?”เฟิ่งชิงหัวมองไปทางถังเจี๋ย

ถังเจี๋ยรีบเดินออกจากแถวทันทีกล่าว: “กระหม่อมใช้วิธีการลงโทษกับพวกคนเหล่านั้นแล้ว แต่คนเหล่านั้นยังคงยืนหยัดคำแก้ตัวตามเดิมพ่ะย่ะค่ะ”

“ถ้าเช่นนั้นก็จะไม่สอบปากคำทีละคนให้ยุ่งยาก นำขึ้นมาทั้งหมดเถอะ”

ผ่านการลงโทษที่โหดร้ายทารุณมาหลายวัน บนร่างกายของคนทั้งสี่ล้วนมีบาดแผลในระดับที่ต่างกันไปไม่มากก็น้อย

ทันทีที่ได้เห็นเฟิ่งชิงหัวก็รีบมาคุกเข่าต่อหน้าเฟิ่งชิงหัวอย่างอดรนทนไม่ไหวทันที: “พระชายาช่วยหม่อมฉันด้วย พระชายาช่วยหม่อมฉันด้วย บ่าวถูกใส่ร้ายจริงๆเพคะ บ่าวเป็นคนข้างกายของฮองเฮา ถ้าหากว่าฮองเฮาเหนียงเหนียงประสงค์ให้ซุนผินเหนียงเหนียงมีอันเป็นไปจริง จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะใช้ให้บ่าวไปจัดการเรื่องนี้ล่ะเพคะ นี่มิใช่เป็นการทำให้ผู้คนสงสัยโดยไม่มีสาเหตุหรือเพคะ?”

เฟิ่งชิงหัวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง: “อืม ที่เจ้าพูดมามีเหตุผลมาก”

“พระชายาทรงเชื่อหม่อมฉันแล้วหรือเพคะ?”นางกำนัลเอ่ยกล่าวอย่างดีใจและแปลกใจ

เฟิ่งชิงหัวกลับกล่าวต่อไป: “แต่ถ้าหากเจ้าเป็นคนที่ได้รับความไว้วางใจข้างกายของฮองเฮาก็จริง ในขณะเดียวกันยังมีสถานะอื่นด้วยล่ะ? อย่างเช่น หูตาที่หลบซ่อนอยู่ข้างกายของฮองเฮา?”

หลังจากที่เฟิ่งชิงหัวกล่าวประโยคนี้ออกไป ในดวงตาของนางกำนัลคนนั้นก็ปรากฏความตื่นตระหนกออกมาแวบหนึ่ง

เฟิ่งชิงหัวก็ไม่ได้ตั้งคำถามกับใคร เพียงแต่ยิ้มแล้วกล่าว: “ในบรรดาพวกเจ้า คิดว่าอีกฝ่ายมีความน่าสงสัย สามารถรายงานความผิดได้ เพียงแค่ทันทีที่ได้ผ่านการค้นหาหลักฐานว่าเป็นความจริง ข้าจะตกรางวัลให้อย่างงาม อีกทั้งยังสามารถทำให้พวกเจ้าได้กลับเข้าวังไปรับตำแหน่งใหม่อีกครั้ง เป็นอย่างไร?”

เมื่อได้ยินดังนี้ ทั้งหมดต่างก็มองหน้ากันไปมา ราวกับว่ากำลังดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

คนที่เคยเข้าไปในคุกอย่างเช่นพวกนางแบบนี้ ต่อให้หลังจากสืบเรื่องราวจนกระจ่างแล้วการกลับเข้าไปในราชสำนักอีกครั้งแทบจะเป็นไปไม่ได้

บรรดาพระสนมในวังก็ไม่กล้าเรียกใช้พวกนางเช่นกัน คำพูดนี้ของพระชายา หรือว่าเป็นการหลอกลวงพวกเขา?

เฟิ่งชิงหัวยิ้มกล่าว: “ในเมื่อพวกเจ้าทั้งหมดต่างก็ถูกข้าจับตัวมา ถ้าหากบริสุทธิ์ละก็ ย่อมต้องล้างมลทินให้แก่พวกเจ้า แน่นอนว่าจะไม่มีเหตุการณ์เบาะแสไม่ชัดเจนเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”

จ้านเป่ยเซียวที่อยู่อีกข้างหัวเราะอย่างดูถูก เฟิ่งชิงหัวผู้นี้ช่างเป็นผู้ที่ฉลาดใช้กลอุบาย

ทันทีที่เฟิ่งชิงหัวได้ยิน ก็หันหน้าไปทางจ้านเป่ยเซียว ยิ้มแล้วกล่าวต่อผู้ที่อยู่เบื้องล่าง: “ต่อให้พวกเจ้าไม่เชื่อถือข้า ท่านอ๋องอยู่ที่นี่ด้วย ถึงอย่างไรก็ถือเป็นเรื่องหลอกลวงไม่ได้กระมัง?”

“พระชายา บ่าวมีเรื่องกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ”พ่อครัวของห้องเครื่องเอ่ยปากกล่าว

“ว่ามาเถอะ”ชิงหัวเปลี่ยนท่าทาง มือข้างหนึ่งวางบนโต๊ะ ออกแรงให้ขาทั้งสองข้างขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเก้าอี้ที่กว้างขวาง ทั่วทั้งตัวสบายขึ้นไม่น้อย

“ก่อนหน้าวันที่ซุนผินเหนียงเหนียงจะเกิดเรื่อง เนื่องจากบ่าวปวดท้องจึงอยากจะอู้งานตอนที่กำลังคิดที่จะกลับไปในห้องเพื่อพักผ่อนกลับเห็นเสี่ยวสีจือเดินผ่านจากด้านนอกประตูห้องของบ่าว ตอนที่เห็นบ่าวยังตื่นหนกทันที พูดเพียงไม่กี่คำแล้วก็วิ่งไป ตอนนั้นบ่าวเองก็ไม่ได้ถือสาอะไร ตอนนี้บ่าวสงสัยว่ายาพิษนั้นก็คือเสี่ยวสีจือเป็นผู้ใส่เข้าไปพ่ะย่ะค่ะ!”