บทที่ 75 องค์หญิงซีหลันแสดงความรักของนาง

เฟิ่งชิงหัวตกใจยิ่งกว่าเดิมนางลุกขึ้นจากที่นั่ง จ้องมองตรงไปยังหญิงสาวในลาน

องค์หญิงต่างแคว้นคนนี้ชื่อซีหลัน มีความคล้ายคลึงกับนางอย่างน้อยแปดในสิบส่วน

หากไม่ใช่เพราะท่าทางที่เย้ายวนและละเอียดอ่อนที่หลั่งออกมาจากร่างกายของนาง เฟิ่งชิงหัวคงคิดว่าได้เห็นตัวเองในกระจก

องค์หญิงซีหลันเต้นรําเสร็จ ก็ได้ยึดหัวใจของผู้ชายทุกคนที่มีอยู่ได้สําเร็จแล้ว

“ดี ดี คู่ควรกับการเป็นองค์หญิงแห่งเป่ยเว่ย การเต้นรํานี้น่าจะมีแค่บนสรวงสวรรค์าเท่านั้น" ฮ่องเต้เซวียนถ่งเอ่ยสรรเสริญ

องค์หญิงซีหลันยิ้มเบาๆ "หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาทที่ชื่นชม" "

ในเวลานี้ผู้ส่งสารที่เพิ่งพูดยืนขึ้นอีกครั้งและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม: "ฝ่ายบาท ที่จริงอาณาจักรเป่ยเว่ยของเรามาครั้งนี้เพื่อแต่งงานปรองดองความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างสองประเทศ ไม่ทราบว่าท่านคิดเห็นอย่างไรกับองค์หญิงซีหลันของเรา"

ฮ่องเต้เซวียนถ่งพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า "การปรากฏตัวขององค์หญิงซีหลันนั้นน่าตกใจอย่างยิ่งต่อโลก และโอรสที่ดีทุกคนของราชวงศ์เทียนหลิงของข้าอยู่ที่นี่ องค์หญิงต้องตาผู้ใด ข้าจะประทานสมรสให้"

องค์หญิงซีหลันลดสายตาลงเล็กน้อย ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเขินอาย สายตาของนางค่อยๆกวาดมองไปด้านข้างและในที่สุดก็ตกลงบนร่างของอ๋องเจ็ดจ้านเป่ยเซียว และพูดเบา ๆ ว่า "เมื่อซีหลัน อยู่ในเป๋ยเว่ย ก็ได้ยินชื่อของท่านอิองเจ็ดเทพเจ้าแห่งสงคราม และหัวใจก็โหยหาที่จะเจอ ฝ่าบาทโปรดทำให้หม่อมฉันได้สมหวังด้วย "

เมื่อได้ยินเช่นนี้ทุกคนที่อยู่ด้วยต่างก็ตกตะลึง

องค์หญิงซีหลันคนนี้หน้าตาดีคงไม่ใช่คนโง่หรอใช่หรือไม่?

แต่งงานกับใครไม่แต่ง? จะแต่งกับเทพเจ้าแห่งสงครามจ้านเป่ยเซียวจริงหรือ?

ถ้ามันเป็นอดีตจ้านเป่ยเซียวก็เป็นเช่นนั้น แต่ตอนนี้ขาของเขาพิการ และรูปร่างหน้าตาของเขาถูกทําลาย เขาเป็นเพียงคนที่ไร้ประโยชน์

ทุกคนที่มีใบหน้ารอยยิ้มหรือความโศกเศร้าเมื่อครู่ ตอนนี้สงบลงอย่างพร้อมเพรียง มองไปที่องค์หญิงซีหลันและจ้องมองไปที่ร่างของท่านอ๋องเจ็ด

แม้แต่การแสดงออกของฮ่องเต้เซวียนถ่งก็แปลกไป สายตาของเขาจ้องมองไปที่ลูกชายของตนเอง

เฟิ่งชิงหัวก็หันหน้าไปมองจ้านเป่ยเซียว: แสดงออกหน่อยสิ มีโฉมงามกำลังขอท่านต่างงานอยู่นะ

จ้านเป่ยเซียวเห็นท่าทางของเฟิ่งชิงหัวราวกับกำลังดูละคร ดวงตาของเขาจ้องมองนางอย่างโกรธเคืองและเย็นชา

เฟิ่งชิงหัวหดคอของตนและกระซิบ: "ท่านจ้องข้าทำไม นี่มันหนี้สวาทของท่านเอง" "

“เซียวเอ๋อร์ องค์หญิงซีหลัน พอใจในตัวเจ้า เจ้าคิดเห็นอย่างไร" ฮ่องเต้เซวียนถ่งถามด้วยรอยยิ้ม

นอกเหนือจากความจริงที่ว่าตอนนี้จ้านเป่ยเซียวก็มีพระชายาที่ค่อนข้างรับมือยากแล้ว ฮ่องเต้เซวียนถ่งยังจะยอกการแต่งงานครั้งนี้ให้เขาอย่างยินดีอีก

ท้ายที่สุดลูกชายที่ภาคภูมิใจของเขา ได้คู่กับหญิงสาวที่สวยที่สุดในโลก

เฟิ่งชิงหัวมุ่ยปาก ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้สนใจนางเลย นางเป็นพระชายาปลอมที่ไม่รู้สึกว่ามีอยู่จริงเลยเลยสักนิด

เมื่อเห็นนางเช่นนี้จ้านเป่ยเซียว ไม่รู้ว่าเขาคิดถึงอะไร เมื่อมองไปที่องค์หญิง ซีหลัน มุมปากของเขาก็โค้งเล็กน้อย

ท่านอ๋องเจ็ดหัวเราะจริงหรือ?

ท่านอ๋องเจ็ดปฏิบัติต่อผู้คนอย่างเย็นชามาโดยตลอด ตอนนี้กลับมีเรื่องที่คาดเดาไม่ได้ยิ่งกว่า เขายิ้มให้องค์หญิงซีหลันจริงๆหรือ?

เป็นเพราะบุรุษที่น่าเกรงขามก็ยังพ่ายให้ความงามหรือ?

แม้แต่หัวใจที่เย็นชาและแข็งแกร่งของท่านอ๋องเจ็ดก็กลายเป็นความนุ่มนวลเพียงนิ้วเดียว?

แม้แต่องค์หญิงซีหลันก็อดไม่ได้ที่จะสั่นคลอนเมื่อเห็นรอยยิ้มของจ้านเป่ยเซียว

ชายหนุ่มนั่งอยู่ที่นั่นยิ่งทําให้ผู้คนมีแรงกดดันที่มองไม่เห็น ใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยหน้ากากเพียงครึ่งเดียวของใบหน้านั้นน่าหลงใหลและลึกลับยิ่งขึ้น

องค์หญิงซีหลันท่าทางเขินอายและกําลังจะพูด แต่ในวินาทีถัดมานางได้ยินชายหนุ่มพูดอย่างเฉยเมย: "กระหม่อมปฏิเสธ" "