บทที่ 109

ภายใจในของเขาสามารถจินตนาการได้ว่ารู้สึกอย่างไร!

“ผู้อำนวยการตู้ การเดิมพันในครั้งนี้คุณแพ้แล้ว! ”

“ตามการเดิมพันที่แพ้ คุณมีอะไรที่อยากจะพูดไหม! ”

ฉินหมิงส่งสายตาเยาะเย้ยไปที่ตู้เซียว

“ผม…”

สีหน้าของตู้เซียวเหมือนกับก้นหม้อ ความรู้สึกของเขาจมดิ่งสูjก้นบึ้ง

เรื่องราวมาถึงขึ้นนี้แล้ว แม้แต่คนโง่ก็ยังดูออก ครั้งนี้เขาไม่เพียงแต่แพ้ แต่เขายังแพ้อย่างน่าสังเวชอีกด้วย!

ตามการเดิมพันคนที่แพ้จะต้องลาออกจากบริษัท ซึ่งสิ่งนี้เขาไม่อาจรับได้

ในที่สุดเขาก็ปีนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของบริษัทแล้ว ในช่วงสองปีที่ผ่านมาไม่รู้ว่าต้องลำบากและพยายามอย่างมากแค่ไหน จะให้เขาจากไปอย่างกระอักกระอ่วนแบบนี้ แล้วเขาจะทำใจได้อย่างไร!

“ประธานหลิน ครั้งนี้เป็นเลขาฉินที่ชนะอย่างแท้จริง”

“แต่ว่าการเดิมพันเป็นเพียงแค่เรื่องมุกตลกขบขันเท่านั้นเอง และนี่ไม่ควรจะจริงจังจะให้ผู้อำนวยการตู้ต้องออกจากบริษัทเพียงเพราะแค่เรื่องตลกขบขันเรื่องเดียวไม่ได้หรอกใช่ไหม? ”

“ใช่ หลายปีมานี้ผู้อำนวยการตู้ก็ทำเพื่อบริษัทไปไม่น้อย แม้ไม่มีบุญแต่ก็ยังทำงานหนัก ผมคิดว่าเรื่องการเดิมพันก็ถือว่าแล้วแล้วกันไปเถอะ…”

...

มีผู้บริหารระดับสูงหลายคนมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดีกับตู้เซียว เริ่มพากันออกมาขอร้องแทนตู้เซียว

“แล้วกันไป? ”

“ถ้าหากตอนนี้คนที่แพ้เป็นฉินหมิงล่ะ พวกคุณจะช่วยเขาพูดหรือเปล่า! ”

หานซีตะคอกเสียงเย็นชา สีหน้าดูถูกเหยียดหยามอย่างมาก

“นี่…”

ผู้บริหารระดับสูงหลายคนทำตัวไม่ถูก พวกเขาถูกหานซีทำให้พูดไม่ออกกันทีเดียว

“ประธานหลินทุกคนพูดไม่ผิด ตอนนั้นผมกับเลขาฉินก็แค่พูดหยอกล้อกันเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาอื่นเลย…”

ตู้เซียวพูดอย่างกล้าหาญ เขาได้ปูทางลงให้กับตัวเอง

แม้ว่าจะเป็นเรื่องน่าอายที่ต้องกลับคำพูดต่อหน้าทุกคน แต่ก็ดีกว่าถูกไล่ออกจากบริษัท

“เหลวไหลจริง ๆ ! ”

หานซีเยาะเย้ย