บทที่ 175

ซูห่าวดุด้วยความโกรธ

เขารู้ดีว่าถ้าน้องสาวของเขาไม่ปะทะกับฉินหมิงเมื่อครู่ ฉินหมิงก็คงจะไม่ปฏิเสธอย่างหนักแน่นขนาดนี้

เวลาแก้ปม คนเรียนผูกก็ต้องเรียนแก้ มีเพียงน้องสาวของเขาเท่านั้นที่จะสามารถร้องขอการให้อภัยจากฉินหมิง เรื่องนี้อาจจะมีโอกาสแก้ไขได้อยู่!

“พี่อยากให้ฉันคุกเข่าให้เขาเนี่ยนะ?”

"ไม่มีทางซะหรอก!"

“พี่จะบ้าก็บ้าไปคนเดียว ฉันไม่บ้าไปกับพี่หรอก!”

ซูซินเหยากัดฟันขาวของเธอแล้วพูด

"เธอ…"

“เธอรู้ไหมว่าสถานการณ์ปัจจุบันของคุณย่าวิกฤตมาก และชีวิตของคุณย่าก็สามารถตกอยู่ในอันตรายได้ตลอดเวลา ถ้าหากคุณฉินไม่รับปากจะรักษาให้ เธอก็น่าจะรู้ถึงผลที่ตามมานี่!”

“เธออยากเป็นคนฆ่าคุณย่าใช่ไหม?”

ซูห่าวจ้องมอง เกือบจะทนไม่ไหวกับความเอาแต่ใจของน้องสาวตัวเอง

"ฉัน…"

ซูซินเหยารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางใจ

เธอมักจะหยิ่งผยองและเอาแต่ใจมาโดยตลอด อีกทั้งยังมีนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจอยู่เสมออีกด้วย

แต่ตอนนี้หลังจากที่พี่ชายเตือนสติ สุดท้ายเธอก็ตระหนักได้ว่าชีวิตของคุณย่าอยู่ในน้ำมือของฉินหมิง

หากคุณย่าต้องสูญเสียโอกาสเดียวในการได้รับการรักษาไปเพราะความเอาแต่ใจของเธอ วันข้างหน้าเธอจะกล้าสู้หน้ากับคนในตระกูลได้อย่างไร!

“ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษหรอก ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้น ทุกคนไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลย...”

ฉินหมิงพูดอย่างรวดเร็ว ดูเขินอายมากและทำอะไรไม่ถูก

“ไม่ ผมต้องขอโทษ!”

“ซินเหยา ทำไมยังไม่ยอมคุกเข่าลงอีก!”

ซูห่าวดุด้วยความโกรธ

ซูซินเหยาเป็นผู้หญิงคนเดียวในบรรดาทายาทรุ่นที่สามของตระกูลซู และยังเป็นน้องสาวคนเดียวของเขาด้วย เขารักน้องสาวคนนี้มากมาโดยตลอดและมักจะมองข้ามนิสัยดื้อรั้นและเอาแต่ใจของเธอเสมอมา

แต่เรื่องในวันนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของคุณย่า และเขาจะไม่มีทางปล่อยให้น้องสาวได้ทำอะไรตามอำเภอใจอีก

ซูซินเหยาตกใจอย่างหนัก เธอไม่เคยเห็นพี่ชายของเธอโกรธขนาดนี้มาก่อน ท้ายที่สุดเธอก็ตระหนักได้ถึงความรุนแรงของปัญหา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอคิดถึงอาการวิกฤตของคุณย่า กำแพงในหัวใจเธอก็พังทลายลงในที่สุด เธอก็คุกเข่าลงจนเกิดเสียงดังกึกก้อง