บทที่ 189

เขาไม่ยอมให้ใครแย่งหลินหว่านชิงไปจากเขาง่าย ๆ หรอก!

นี่คือความพากเพียรในใจและความเชื่อของเขา!

แต่ว่าไม่นานเขาก็ตื่นขึ้นมาเจอความจริง หลินหว่านชิงที่เพิ่งจะรับของขวัญจากเอ้าเฟิงไปหมาด ๆ ราวกับว่ามีความรู้สึกดี ๆ ให้กับเอ้าเฟิง

อีกทั้งตอนนี้เอ้าเฟิงก็ขโมยซีนเด่นไปเต็ม ๆ เขาถูกเหยียบย่ำอย่างหนักในใต้ฝ่าเท้าของหมอนั่น และกำลังของเอ้าเฟิงในทุกด้านก็บดขยี้เขาจนหมดสิ้น

แล้วเขาจะเอาอะไรไปสู้เอ้าเฟิงได้?

“ทำอย่างไรดี หรือว่าเราจะยอมให้คนอื่นแย่งผู้หญิงที่ตัวเองรักไปต่อหน้าต่อตาอย่างนั้นเหรอ…”

ดวงตาของฉินหมิงเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความกังวล

ในขณะที่สิ้นหวังก็ความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมาในใจของเขา ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงสร้อยดาวเหมันต์สมุทร

เดิมทีเขากังวลว่าจะไม่รู้ว่าจะใช้เหตุผลอะไรในการมอบสร้อยดาวเหมันต์สมุทรนี้ให้กับหลินหว่านชิงแต่เขาคิดไม่ถึงว่าโอกาสจะมาถึงตอนนี้

วันนี้เป็นวันเกิดของหลินหว่านชิง ในเมื่อหลินหว่านชิงไม่ปฏิเสธรับของขวัญจากเอ้าเฟิง ก็คงไม่ปฏิเสธของ ๆ เขาเช่นกัน!

“รอเดี๋ยวครับ!”

ฉินหมิงมีความขึ้นมาทันที ทันใดนั้นก็ลุกขึ้น

“เลขาฉินคุณเป็นอะไรไปครับ หรือว่าคุณอยากจะมาแสดงความยินดีกับพวกผมสองคน!

“นี่คุณ ถือว่าคุณตาถึงมากเลยนะครับ! ”

เอ้าเฟิงเหลือบมองฉินหมิงอย่างดูถูกดูแคลน เขาคิดว่าฉินหมิงก็เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่ต้องการใช้โอกาสนี้ประจบประแจงเขาและพยายามสร้างความประทับใจที่ดีให้กับเขาและหลินหว่านชิง

“ประธานหลินครับ วันนี้วันเกิดของคุณ ผมก็ได้เตรียมของขวัญสุดพิเศษไว้ให้คุณเหมือนกันครับ หวังว่าคุณจะชอบนะครับ“

ฉินหมิงขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจเอ้าเฟิงเขาหยิบกล่องเครื่องประดับที่สวยงามออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้ววางไว้บนโต๊ะหน้าหลินหว่านชิง

กล่องถูกเปิดออก มีแสงสีเขียวส่องเข้ามา และสร้อยคอหยกวางอยู่อย่างเฉิดฉาย

ตัวโซ่ของสร้อยคอหยกนี้ทำจากทองคำขาว ตัวโซ่ทองคำขาวถักสลับไปมาและทอเป็นรูปทรงลูกไม้ที่ละเอียดอ่อน ดูสวยงามและสง่างาม งานฝีมือซับซ้อนกว่าสร้อยคอเพชรของเอ้าเฟิงซะอีก