บทที่ 188

ถ้าเธอปฏิเสธเอ้าเฟิงต่อหน้าทุกคน มันจะทำให้เอ้าเฟิงเสียหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นี่ก็จะดูไร้มนุษยธรรมเกินไปหน่อย

แต่สร้อยคอที่เอ้าเฟิงมอบให้นั้นก็มีราคาแพงมากและคงไม่เหมาะสมถ้าเธอจะรับของขวัญราคาแพงเช่นนี้โดยไม่มีเหตุผล

ในเวลานี้เธอรู้สึกลำบากใจมาก ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี

“ประธานหลินครับ ไหน ๆ รองประธานเอ้ามีน้ำใจและเจตนาดีขนาดนี้ คุณรับไว้เถอะครับ!”

“นั่นน่ะสิครับ สร้อยคอเส้นนี้มีค่าและทำเป็นพิเศษ เหมาะกับนิสัยของคุณมาก มีเพียงคุณเท่านั้นที่คู่ควรกับสร้อยคอที่สูงส่งอย่างนี้… ”

…

คนที่นั่งโต๊ะเดียวกัน

หลังจากได้รับสายตาจากเอ้าเฟิง ผู้บริหารระดับสูงก็รีบพูดโน้มน้าวอย่างรวดเร็ว

เพื่อนร่วมงานในโต๊ะอื่น ๆ รอบตัวเขาก็เริ่มส่งเสียงเชียร์ และพวกเขาทั้งหมดพูดสนับสนุนเอ้าเฟิงโดยหวังว่าหลินหว่านชิงจะยอมรับสร้อยคอนี้

“อย่างนั้น…ก็ได้ค่ะ ฉันจะรับไว้ละกันนะคะ!”

“รองประธานเอ้า ขอบคุณมากเลยนะคะ”

หลินหว่านชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าทุกคนส่งเสริม เธอไม่อยากทำลายความสนใจของทุกคนและไม่อยากจะหักหน้าเอ้าเฟิง ดังนั้นเธอเลยตกลงที่จะรับสร้อยคอเส้นนี้ไว้

แต่เธอแอบตัดสินใจไวัว่าจะขอให้ฝ่ายการเงินโอนเงินทั้งหมดให้กับเอ้าเฟิงในภายหลัง เพื่อที่เธอและเอ้าเฟิงจะได้ไม่เป็นหนี้ซึ่งกันและกัน

“เยี่ยมไปเลยครับ!”

เอ้าเฟิงมีความสุขมากจนรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาบานเหมือนดอกไม้

เมื่อก่อนเขาตามจีบหลินหว่านชิงอยู่นาน ช่วงระยะนั้นก็มอบของขวัญให้หลินหว่านชิงไม่รู้จักเท่าไร แต่ก็ถูกหลินหว่านชิงปฏิเสธทุกที

ตอนนี้สิ่งที่เคยพยายามมาอย่างหนักก็ได้รับผลตอบแทนแล้ว ครั้งนี้เขาได้จัดเซอร์ไพรส์ให้หลินหว่านชิงเป็นพิเศษ ในที่สุดเขาก็เข้าถึงใจหลินหว่านชิงได้สักที นี่ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีไปขั้นหนึ่งแล้ว!

ไม่มากก็น้อย!

เขาเชื่อว่าขอแค่ตัวเองยืนหยัดอีกสักนิด สักวันหนึ่งวันที่สวยงามจะต้องเป็นของเขาอย่างแน่นอน!

“รองประธานเอ้าก็ตามจีบประธานหลินมาสองปีกว่าแล้ว วันนี้ในที่สุดก็ได้รับความดีความชอบจากประธานหลินสักที! ”

“ใช่น่ะสิ”