บทที่ 216

ผู้อำนวยการเฉิงถึงกับตกตะลึง

หลินหว่านชิงเองก็ตกตะลึง

แม้กระทั่งเอ้าเฟิงและผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดก็อึ้งกันเป็นแทบ ๆ!

พวกเขาไม่เพียงคิดไม่ถึงว่าฉินหมิงจะทำตามคำสัญญาได้ อีกทั้งผลลัพธ์ที่ออกมายังดีไร้ที่ติอีกตั้งหาก!

ผลลัพธ์ของเวชสำอางเหล่านี้ เกรงว่าจะดีกว่าเครื่องสำอางแบรนด์ต่างประเทศชั้นนำบางยี่ห้อซะอีก!

“เยี่ยม!”

“เยี่ยมไปเลยค่ะ!”

ไม่นานหลินหว่านชิงกระแทกโต๊ะและลุกขึ้นยืน ผู้บริหารทุกคนก็ยืนขึ้นด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

ทุกคนลุกขึ้นยืนกันหมด!

“ฉินหมิง นาย…นายเก่งมากจริง ๆ !”

“นี่มันน่าเหลือเชื่อมาก!”

หลินหว่านชิงดีใจมาก จนเธอเผลอกอดฉินหมิงต่อหน้าทุกคนในห้องประชุม รอยยิ้มบนใบหน้างามของเธอมีเสน่ห์ราวกับดอกไม้นับร้อยบาน

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าฉินหมิงทำสำเร็จได้อย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้เป็นอย่างดี

ในอนาคตบริษัทจะมีเวชสำอางที่มีผลดีเยี่ยมมากมายนับไม่ถ้วน ไม่ต้องพูดถึงการเข้าสู่ตลาดระดับไฮเอนด์ ในอนาคตถ้าอยากจะพัฒนาเป็นแบรนด์ระดับสากลชั้นนำก็ไม่ใช่เรื่องยาก!

เพราะฉะนั้นนี่เป็นเหตุผลที่เธอดีใจขนาดนี้

“หว่านชิง นี่คุณ…”

ฉินหมิงตกตะลึง

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินหว่านชิงกอดเขาก่อน และยังเป็นกอดที่ต่อหน้าสาธารณะชนอีกด้วย

เขารู้สึกใจฟูมากเขา เขารู้สึกว่าที่ทำงานหนักมาทั้งหมดในช่วงนี้มันช่างคุ้มค่าซะเหลือเกิน!

หลินหว่านชิงที่รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ปกติ เธอจึงรีบผละจากตัวฉินหมิง ใบหน้าสวยแดงก้ำเหมือนมะเขือเทศ “ฉัน…เมื่อกี้ฉันดีใจเกินไปหน่อยน่ะ…เลย”

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือสาหรอก…”

ฉินหมิงยิ้มกว้าง แต่ในใจกลับอาลัยอาวรณ์อยากให้หลินหว่านชิงช่วยกอดเขาให้นานอีกสักนิด

แต่เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้!

พอได้เห็นภาพกอดนี้ สีหน้าของเอ้าเฟิงก็น่ากลัวมากขึ้น

“เป็นไปไม่ได้!”

“นี่มันไม่ใช่ความจริงแน่นอน!”

“เขาเป็นแค่เด็กจบมหาลัยที่แย่ที่สุด อีกทั้งไม่ใช่คนชำนาญที่มีความสามารถ แล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะพัฒนาเวชสำอางระดับไฮเอนด์แบบนี้ได้!