ตอนที่ 220
บทที่ 220
October 22, 2026
ความพยายามและเก่งขนาดนี้ ไม่สามารถวัดได้ด้วยเงินปันผลเพียงเล็กน้อยได้!
แม้ว่าฉินหมิงจะขอสิทธิผู้ถือหุ้น เธอก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้ฉินหมิงพอใจ!
“เขาไม่ใช่คนโง่นะ จะไม่พอใจได้อย่างไร…”
หานซีกลอกตาแล้วพูด
ในปัจจุบันตามผลประโยชน์ที่มาจากบริษัท กำไรสุทธิประจำปีอยู่ที่อย่างน้อยสามถึงสี่หมื่นล้าน
หากฉินหมิงได้รับสิทธิ์ในการรับเงินปันผลสิบเปอร์เซนต์เขาจะได้รับเงินปันผลสามถึงสี่ร้อยล้านทุกปี นี่มันไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อยเลย!
ถ้าต่อไปแม้ฉินหมิงไม่ทำงาน ก็มีเงินใช้ไปจนแก่!
นี่เป็นเรื่องดีที่ไม่ต้องออกแรงสักนิด หานซีคิดว่าฉินหมิงคงไม่ว่าอะไรแน่!
แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่เธอคิดยังไม่ทันจะคิดจบ คำพูดต่อมาของฉินหมิงเกือบจะทำให้ใบหน้าของเธอแตกเป็นเสี่ยง ๆ !
“หว่านชิง ผมไม่ต้องการเงินปันผลอะไรหรอกครับ ผมแค่ต้องการ…”
ฉินหมิงมองไปที่หานซี คำพูดอึก ๆ อัก ๆ
พอมีหานซีอยู่ข้าง ๆ มันทำให้เขาไม่สะดวกที่จะพูดออกมา
“ฉินหมิง นี่นายบ้าไปแล้วเหรอ!”
หานซีตกใจมากจนกรามของเธอแทบจะหล่นลงกับพื้น
หลังจากวันงานเลี้ยงฉลอง เธอก็ได้รู้ว่าฉินหมิงนั้นเป็นเด็กกำพร้าเนื้อตัวแทบไม่มีอะไรเลย
เมื่อฉินหมิงตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าสังเวชอย่างนี้ แต่จู่ ๆ กลับปฏิเสธเงินปันผลที่ทุกปีที่ได้เงินสามถึงสี่ร้อยล้าน นี่มันชักจะบ้าเกินไปแล้ว!
เธอสงสัยฉินหมิงมากว่าเขาได้ใช้สมองไตร่ตรองบ้างหรือเปล่า!
“เธอนี่ก็เหลือเกินนะ คิดมากเกินไปแล้ว…”
ใบหน้างามของหลินหว่านชิงแดงขึ้น
หานซีไม่เข้าใจความคิดของฉินหมิงเอาซะเลย แต่เธอรู้กี และเธอก็เข้าในในสิ่งที่ฉินหมิงอยากจะได้!
“เอาเป็นว่าเงินปันผลสิบเปอร์เซนต์นี้ฉันยกให้เป็นรางวัลนายละกัน!”
“ส่วนเรื่องอื่นที่อยากได้ เอาไว้ค่อยคุยละกันนะ…”
หลินหว่านชิงกระแอมเสียงเบา แม้ไม่ได้ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ
”เอ่อ…ก็ได้ครับ”
ฉินหมิงยอมรับอย่างไม่เต็มใจ แต่แอบคิดในใจ เขาไม่รู้ว่าเมื่อไรเขาจะมีโอกาสพาหลินหว่านชิงไปเที่ยวชมสถานที่ด้วยกันอีกครั้ง รางวัลแบบนี้ดีมากกว่าเงินปันผลอะไรนั่นซะอีก!