บทที่ 219

“ต้องอย่างนี้สิครับ สมกับที่เป็นคนใหญ่คนโตหน่อย คำขอโทษของคุณผมจะรับเอาไว้ละกันนะครับ!”

“ครั้งนี้ผมจะไม่มาทะเลาะกับคุณ ต่อไปผมหวังว่าคุณจะประพฤติตัวเองดีกว่านี้นะครับ!”

ฉินหมิงพูดเสียงเรียบ และไม่สนใจเอ้าเฟิงอีก

“ประธานหลินครับ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วล่ะก็ ผมขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะครับ”

ตอนนี้สีหน้าเอ้าเฟิงดูมืดดำน่ากลัวเป็นอย่างมาก ตอนนี้เขาเสียหน้าจนไม่กล้าทนอยู่ที่นี่อีกต่อไป หันหลังกลับแล้วเตรียมตัวเดินจากไป

“รองประธานเอ้า รอเดี๋ยวค่ะ”

หลินหว่านชิงเรียกเอ้าเฟิงให้หยุด

“ประธานหลิน ไม่ทราบว่าคุณจะสั่งให้ผมไปทำอะไรหรือเปล่าครับ?”

เอ้าเฟิงถาม

“ตอนนี้เลขาฉินก็ได้พัฒนาเวชสำอางออกมาแล้ว ขั้นต่อไปคือบริษัทจะต้องผลิตในปริมาณมาก”

“ส่วนเรื่องการผลิตฉันจะฝากไว้เป็นหน้าที่ของฉินหมิงไปก่อน… แล้วคุณค่อยมอบงานที่เกี่ยวข้องให้เขาทีหลังนะคะ…”

หลินหว่านชิงออกคำสั่ง

ในครั้งนี้ฉินหมิงไม่เพียงแต่พัฒนาเวชสำอางระดับไฮเอนด์ได้เท่านั้น แต่ยังเพิ่มประสิทธิภาพในการกลั่นวัตถุดิบได้อีกด้วย

ทั้งสองเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฝ่ายผลิต การมอบความรับผิดชอบในการผลิตให้กับฉินหมิงชั่วคราวจะทำให้การทำงานครั้งต่อไปสะดวกยิ่งขึ้น

“อะไรนะครับ?”

“มันจะเป็นไปได้อย่างไรครับ!”

เอ้าเฟิงตกใจมาก

เขารับผิดชอบในการจัดหาและผลิตวัตถุดิบมาโดยตลอด แต่ตอนนี้หลินหว่านชิงกลับมอบหน้าที่นี้การผลิตนี้ของเขาให้กับฉินหมิง เท่ากับเขาเสียอำนาจของเขาไปครึ่งหนึ่ง

“นี่เป็นความต้องการในการทำงาน ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ!”

หลินหว่านชิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“แต่ว่า… เขาไม่มีประสบการณ์ในการทำงานด้านการผลิตมาก่อน หากคุณมอบความไว้วางใจให้เขาทำงานด้านการผลิตอย่างกระทันหัน ผมเกรงว่าเขาจะทำไม่ได้นะครับ... "

เอ้าเฟิงพูดอย่างไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ

“ฉันรู้ค่ะ ฉันจะจัดการให้หานซีประกบเขาอยู่ห่าง ๆ ”

“สรุปว่าตกลงกันตามนี้นะคะ!”