บทที่ 254

แต่ว่าตอนนี้เธอรู้ความเป็นมาเป็นไรของเรื่องนี้แล้ว เธอมั่นใจว่าจี้สร้อยดาวเหมันต์สมุทรเป็นของจริงแน่นอน!

สิ่งที่สำคัญก็คือแม้จี้สร้อยคอดาวเหมันต์สมุทรนี้ไม่มีค่า และฉินหมิงไม่ใช่คนที่ร่ำรวยหรือมีอำนาจ แต่เขายินดีที่จะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเธอ

แม้ว่าเธอจะสงบ แต่ก็มึคลื่นสะพัดเป็นระลอก ๆ อยู่ในใจของเธอ

“ก็แค่คนโชคดีน่ะครับ ไม่เห็นจะมีอะไรสักหน่อย!”

สีหน้าของเอ้าเฟิงดูแย่อย่างมาก

ตอนนี้เขาคิดว่าฉินหมิงมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับตระกูลซูจริง ตอนนี้เขารู้แล้วว่าฉินหมิงก็แค่โชคดีและได้พบกับนายท่านซูโดยบังเอิญ

ฉินหมิงไม่ได้สนใจเอ้าเฟิง แล้วพูดต่อว่า “ก็เพราะว่าเรื่องนี้แหละครับ ผมและนายท่านซูเลยมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน”

“เมื่อวานผมได้โทรบอกท่านว่าพวกเรากำลังจัดการซื้อวัตถุดิบยา ท่านก็ยินยอมตกลงทันทีเลยครับ…”

“เป็นอย่างนี้นี้เอง!

“นายทำได้ไม่เลวเลยนะ!”

“ดูเหมือนว่าคิดถูกจริง ๆ ที่ฉันตกลงให้นายเข้าร่วมบริษัท!”

ใบหน้าสวยยิ้มขึ้น อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมฉินหมิงไม่ขาดปาก

เมื่อเธอจัดให้ฉินหมิงเข้าร่วมบริษัทเป็นครั้งแรก เธอก็กังวลเล็กน้อยว่าฉินหมิงจะใช้ชื่อของเธอเพื่อวางอำนาจบาตรใหญ่ที่บริษัท

แต่ปรากฏว่าเธอกังวลมากเกินไป แต่ในช่วงเวลานี้ฉินหมิงได้ช่วยให้บริษัทได้รับการร่วมมือจากโจวกรุ๊ป จากนั้นก็พัฒนาเวชสำอางระดับไฮเอนด์ ฯลฯ ซึ่งปูทางที่สดใสสำหรับการพัฒนาในอนาคตของบริษัท

ตอนนี้เธอยอมรับในความสามารถของฉินหมิงแล้ว!

พอได้ยินหลินหว่านชิงชมฉินหมิง สีหน้าของเอ้าเฟิงก็แย่มากยิ่งขึ้น

เมื่อเขารู้สึกหดหู่ใจ ทันใดนั้นเขาก็คิดได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และความโกรธที่สุดจะกลั้นก็พุ่งเข้ามาในหัวใจของเขา!

“ฉินหมิง นี่คุณหมายความว่าอย่างไร?”

“ก็เห็น ๆ อยู่ว่าการจัดการซื้อวัตถุดิบเป็นหน้าที่ของผม แต่คุณกลับชุบมือเปิบไม่แจ้งบอกผมสักคำ และแอบเซ็นสัญญากับซูซินเหยาแบบส่วนตัวอีกตั้งหาก!"