บทที่ 279

จนถึงตอนนี้เธอเพิ่งเข้าใจว่าฉินหมิงคือสิ่งที่ดีที่สุด!

ในใจเธอรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ที่ตัวเองเลือกหย่ากับฉินหมิงไปแท้จริงแล้วเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง!

แค่เรื่องมาถึงขนาดนี้ แม้ว่าเธอจะเสียใจ แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร!

……

หลังจากที่ฉินหมิงและหลี่เจียฮุ่ยเดินออกจากห้างสรรพสินค้า ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบตามหลังพวกเขามา

“คุณฉิน รอก่อนครับ”

เป็นเนี่ยอู๋ที่กุลีกุจอวิ่งเข้ามา

“นายเองเหรอ?”

“คิดจะทำอะไร!”

ฉินหมิงปกป้องหลี่เจียฮุ่ยข้างหลังเขาด้วยมือเดียวและมองเนี่ยอู๋เชิงป้องกัน

เนี่ยอู๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็คุกเข่าลงต่อหน้าฉินหมิงด้วยเสียงดัง และพูดอย่างจริงใจว่า “คุณ ฉิน ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณขุ่นเคือง ผมทำให้คุณขุ่นเคืองมาก ช่วยยกโทษให้ฉันด้วย”

“ไม่เป็นไร ไหน ๆ เรื่องก็ผ่านไปแล้ว ลุกขึ้นเถอะ”

ฉินหมิงโบกมือแล้วพูด

เขารู้ว่าเนี่ยอู๋เป็นอันธพาลที่ได้รับการว่าจ้างจากซุนกวนชง เขาก็แค่ปฏิบัติตามคำสั่ง

ยิ่งไปกว่านั้น เขาและเนี่ยอู๋ไม่ได้เป็นศัตรูคู่แค้นกัน ไม่จำเป็นต้องรู้จักกันเพียงเพราะเรื่องเล็กน้อยนี้

เนี่ยอู๋ยังไม่ลุกขึ้นยืน แต่เขากลับโขกหัวคำนับสามครั้งติดต่อกันและกล่าวด้วยความเคารพว่า "คุณฉิน ผมมีเรื่องอยากจะร้องขอ เรื่องที่อาจฟังดูไร้เหตุ หวังว่าคุณจะช่วยเมตตา"

ฉินหมิงมองไปที่เนี่ยอู๋ และเงียบไปสักพักแล้วถามขึ้นว่า “เรื่องอะไร?”

“ผมอยากจะนับถือคุณให้เป็นอาจารย์ครับ!”

เนี่ยอู๋พูดอย่างจริงจัง

“อะไรนะ?”

“นับถือฉันเป็นอาจารย์?”

ฉินหมิงถึงกับตกใจ