บทที่ 288

หลายคนมองมาด้วยความอิจฉาและความริษยาต่อฉินหมิง

ฉินหมิงเพิกเฉยต่อความสนใจของทุกคน เขาสั่งเครื่องดื่ม อย่างน้ำพั้นซ์ที่มีแอลกอฮอล์ต่ำมาก และผลไม้รวมสักถาด

เพื่อนสาวและเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยทั้งสามยังเป็นนักเรียนอยู่ ไม่มีใครสันทัดเรื่องการดื่มแอลกอฮอล์ พวกเธอมาที่นี่เพียงเพราะอยากรู้อยากเห็น พวกเธอไม่ได้โต้แย้งที่เขาสั่งอาหารและเครื่องดื่มแบบนั้นมา

ครืด!

ทันใดนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของฉินหมิงก็สั่น เขาหยิบมันออกมาและเห็นว่าเป็นสายจากซูซินเหยา

เพลงในบาร์ดังเกินไปและทำให้เขาไม่สะดวกที่จะรับสาย

ฉินหมิงแจ้งเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยและเด็กสาวทั้งสาม จากนั้นจึงออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก

เมื่อเห็นว่าหมาหวงก้างอย่างฉินหมิงไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ กับสามสาวอีกต่อไป ดวงตาของหลายคนก็เป็นประกายและพร้อมที่จะเคลื่อนไหวแล้วในตอนนี้

หนึ่งในนั้นคือชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่และหล่อเหลา อายุประมาณยี่สิบสามหรือยี่สิบสี่ปี เขาถือค็อกเทลในมือและรีบเดินเข้าหาเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

“สวัสดีครับสาว ๆ ผมสงสัยจังว่าพวกคุณจะรังเกียจไหมที่จะทำความรู้จักกับผม?”

ชายหนุ่มเริ่มบทสนทนาพร้อมแสดงรอยยิ้มที่เขาคิดว่าหล่อและมีเสน่ห์

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเห็นว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่มีเจตนาร้าย ดังนั้นเธอจึงลังเล ก่อนจะพยักหน้า "ตกลง"

“จริงเหรอ? เยี่ยมมาก!”

ชายหนุ่มดูดีใจมาก เขาไม่เคยนึกฝันว่าตัวเองจะได้พูดคุยกับเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย สาวสวยที่สุดในบรรดาสามสาว แล้วเขาก็แนะนำตัวเองด้วยความตื่นเต้นว่า “ผมชื่อเผิงปิง เป็นนายน้อยของโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้จินอ้าว แล้วสาวสวยอย่างคุณล่ะ? ชื่ออะไรเหรอ?”

“ฉันชื่อเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย...”

“ครอบครัวของคุณเปิดโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้เหรอ ถ้าอย่างนั้นวิชากังฟูของคุณก็ต้องทรงพลังน่ะสิ!”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยรู้สึกประหลาดใจและรู้สึกทึ่งกับตัวตนของนายน้อยจากโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้แห่งอื่น

"แน่นอน!"