บทที่ 289

“ฉินจอมฉาว นี่นายจะทำอะไร!”

“เผิงปิงคนนี้เป็นเพื่อนใหม่ของฉัน เราสองคนกำลังคุยกันเรื่องศิลปะการต่อสู้ นายอย่ามายุ่ง!”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเอ่ยปากดุอย่างไม่พอใจ เธอใช้มือผลักฉินหมิงออกไปทันที แต่ก็ไม่อาจผลักฉินหมิงออกไปได้

"ไม่ได้!"

“เสี่ยวเตี๋ย หมอนี่แค่ดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี อย่าถูกเขาหลอกเอาง่าย ๆ สิ!”

ฉินหมิงรีบตอบในทันที

“นายน่ะสิไม่ดี!”

เผิงปิงโกรธมาก แต่เมื่อตระหนักได้ว่าฉินหมิงน่าจะเป็นเพื่อนของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย เขาก็ระงับความโกรธไว้ชั่วคราวและเอ่ยปาก "เสี่ยวเตี๋ย หมอนี่เป็นใคร เขาเป็นอะไรกับคุณเหรอ"

“อ๋อ เขาเป็นคนรับใช้ของบ้านลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง ช่างเขาเถอะ…”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเยาะเย้ยและมองดูฉินหมิง

“อ๋อก็แค่คนรับใช้นี่เอง!”

เผิงปิงหัวเราะเยาะเย้ย ยกกำปั้นขึ้นแล้วพูดอย่างดูถูกว่า "เจ้าหนู ฉันขอเตือนนายนะ อย่าใจร้อนให้มันมากนัก ไม่อย่างนั้นนายเชื่อไหมว่าฉันจะอัดนายให้น่วม!"

"อย่างนายจะมีปัญญาเหรอ?"

ฉินหมิงยิ้ม

พลังยุทธของเขาทะลวงผ่านขั้นต้นระดับแรกกำเนิดไปแล้ว ดังนั้นเขาจะแยแสกับคำขู่ของเผิงปิงไปทำไม

“นายอยากตายสินะ!”

เผิงปิงเกรี้ยวกราดและยกหมัดขึ้น พร้อมที่จะสอนบทเรียนให้กับฉินหมิง หวังจะแสดงความแข็งแกร่งและศักดิ์ศรีอันทรงพลังของเขาต่อหน้าเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย!

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยดูจะมีความสุข เดิมทีเธอก็ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่อยู่แล้ว แถมยังไม่ค่อยชอบขี้หน้าฉินหมิงอีก เธอได้แต่หวังว่าเผิงปิงจะสอนบทเรียนให้กับฉินหมิงและระบายความโกรธแทนเธอ!

ทันใดนั้นเอง ก็มีชายหนุ่มสี่หรือห้าคนที่มีทรงผมพังก์ สวมเสื้อผ้าลำลองเดินขึ้นไปที่บาร์

“พี่จี ดูสิ ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก!”

ชายคนหนึ่งประหลาดใจเมื่อเห็นความงดงามของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย

พี่จีมองไปตามทิศทางที่พรรคพวกของเขาชี้ ดวงตาของเขาจ้องเขม็ง อยากจะหันมาทั้งตัวและเดินเข้าไปทันที