บทที่ 302

“และอีกอย่างเด็กที่ชื่อฉินหมิงเป็นใครมาจากไหนกัน? ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องลึกซึ้งกับซูห่าว เขาเป็นคนตระกูลซูด้วยหรือเปล่า”

ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตากับความงามของซูซินเหยา พวกเขาก็ยิ่งสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของฉินหมิงและแอบคาดเดาว่าแม้ว่าฉินหมิงจะไม่ได้มาจากตระกูลซู แต่เขาก็คงต้องเป็นคนที่มีอำนาจมาก!

เนี่ยอู๋ก็คิดแบบนี้เช่นกัน

เดิมทีเขาเต็มใจที่จะรับใช้ฉินหมิงในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาเท่านั้น เพราะเขารู้สึกขอบคุณสำหรับคำแนะนำของอีกฝ่าย

แต่สิ่งที่เขาไม่เคยฝันถึงก็คือฉินหมิงไม่เพียงแต่เป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งในระดับปรมาจารย์เท่านั้น แต่ยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลซูซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลหลักอีกด้วย!

นี่ไม่ต่างอะไรกับการพบสมบัติล้ำค่าเลย!

ในอนาคต ด้วยการสนับสนุนที่แข็งแกร่งของฉินหมิง อนาคตก็อาจจะยึดดินแดนจากมือของหลัวซื่อฉงคืนได้อย่างไม่ยากเย็น!

เขารู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อคิดถึงสิ่งนี้ และรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็แทบไม่หายไป!

ตรงกันข้ามกับใบหน้าเปื้อนยิ้มของเนี่ยอู๋ ใบหน้าของเผิงปิงดูบิดเบี้ยวน่าเกลียดอย่างเห็นได้ชัด

เดิมทีเขาวางแผนที่จะหาโอกาสเข้าใกล้เซี่ยเสี่ยวเตี๋ย แต่ตอนนี้เมื่อเขาตระหนักได้ถึงภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาของฉินหมิง ต่อให้ใครจะมอบความกล้าให้เขามากกว่านี้อีกสิบเท่า เขาก็ไม่กล้าอาจเอื้อมคิดอะไรกับเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยอีก!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เขาเกือบจะมีปัญหากับฉินหมิงก่อนหน้านี้ เขายังกังวลอยู่ว่าฉินหมิงจะหันกลับมาคิดบัญชีกับเขา เขาจึงรีบหนีไปอย่างเงียบ ๆ ทันที!

“นายน้อยซู ซูซินเหยาพวกคุณมาที่นี่ได้ยังไง?”

ฉินหมิงอดไม่ได้ที่จะถามออกไปด้วยความประหลาดใจ

“โอ้ ก็คุณปู่มีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ…”

“เขาขอให้ซินเหยามาเชิญคุณไปที่ตระกูลซู แต่ผมกังวลว่าซินเหยามาคนเดียวคงไม่ปลอดภัยนัก ผมก็เลยตามมา”

ซูห่าวอธิบายสั้น ๆ

อันที่จริงซูซินเหยาเคยโทรหาฉินหมิงมาก่อนแล้ว แต่นายท่านซูรู้สึกว่าการเชิญเขาด้วยตนเองนั้นจริงใจมากกว่า

"ไม่แปลกใจ"

ฉินหมิงตระหนักได้ทันที

“ฉินหมิง ไปกันเถอะ ปู่ของฉันต้องการหารือเกี่ยวกับการกลั่นยากับคุณ คุณไปพร้อมกับเราเลยดีกว่า”

ซูซินเหยายิ้มบาง ๆ และกล่าว

เนื่องจากฉินหมิงเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเธอไว้เมื่อครั้งก่อน ความรู้สึกที่มีต่อฉินหมิงจึงดีขึ้นอย่างมากในตอนนี้