บทที่ 304

"ดังนั้นผมจึงยังไม่อาจทุ่มเทแรงกายแรงใจมากเกินไปให้กับในบริษัทยาได้ในตอนนี้..."

ฉินหมิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว

เขาไม่ต้องการออกจากอาร์ทิสทรีกรุ๊ปเพราะเห็นแก่หลินหว่านชิง

แม้ว่าเขาอยากจะมีอาชีพการงานที่ดี แต่ก็พูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าตำแหน่งของหลินหว่านชิงในใจของเขานั้น สำคัญมากกว่าอาชีพของเขา!

"นั่นมัน..."

นายท่านซูและซูห่าวตกตะลึงกับคำขอของฉินหมิงขณะที่พวกเขามองหน้ากัน

ปัจจุบัน ฉินหมิงถือหุ้นในบริษัทยาจำนวนหกสิบเปอร์เซ็นต์และได้เป็นถึงประธานบริษัท

ในฐานะประธาน เขาไม่คิดจะมาทำงานในบริษัทของตัวเองและยืนกรานที่จะทำงานเป็นเลขาให้คนอื่น

คำขอนี้ไม่แปลกประหลาดเกินไปหน่อยหรือ!

ฉินหมิงเองก็รู้ดีว่าคำขอของเขานั้นไม่สมเหตุสมผล เขาหน้าแดงและพูดต่ออย่างรวดเร็วว่า "แต่อย่ากังวลไป ผมจะเขียนใบสั่งยาวิเศษบางชนิดที่ใช้ได้ผลดีขึ้นมา แล้วผมจะมอบให้กับบริษัทเพื่อทำการผลิต"

"อีกอย่าง ในแง่ของการกลั่นยา ตราบใดที่บริษัทมีความต้องการ ผมก็สามารถทุ่มเทเวลาในการจัดการให้เรียบร้อยและจะไม่ทำให้งานล่าช้าได้ด้วย..."

“อืม... ถ้ามีใบสั่งยาวิเศษได้ ก็นับว่าดีมาก!”

ใบหน้าของนายท่านซูเปล่งประกายด้วยความดีใจ เขารู้ว่าทักษะทางการแพทย์ของฉินหมิงนั้นยอดเยี่ยมมาก และใบสั่งยาวิเศษที่ฉินหมิงมอบให้นั้นย่อมมีมูลค่ามหาศาลอย่างแน่นอน!

ด้วยข้อกำหนดเหล่านี้ คนงานสามารถเริ่มการผลิตได้อย่างอิสระ และไม่สำคัญว่าฉินหมิงซึ่งกลายเป็นเจ้าของจะลงมือเองหรือไม่

"ในเมื่อคุณไม่สามารถหลีกหนีจากมันได้ ต่อไปให้ซินเหยาจัดการเรื่องทั้งหมดของบริษัทแล้วกัน!"

“ตราบใดที่คุณเข้าร่วมโอกาสสำคัญอย่างไม่ขาดตกบกพร่องก็พอ”

นายท่านซูยิ้มและยอมรับคำขอของฉินหมิง

"ได้ครับ ไม่มีปัญหา"

ฉินหมิงดีใจมากและพยักหน้าอย่างมีความสุข

“นอกจากนี้ การเริ่มต้นบริษัทใหม่ก็ต้องตั้งชื่อใหม่ด้วย คุณมีชื่อดี ๆ แนะนำบ้างไหม?”

นายท่านซูถาม

ท้ายที่สุดแล้วฉินหมิงก็เป็นถึงประธานของบริษัท เขาจึงชอบที่จะถามความคิดเห็นของฉินหมิงอยู่เสมอ