บทที่ 310

เขาเพียงแค่ต้องสุ่มเลือกคัมภีร์ศิลปยุทธที่เหมาะจะให้ผู้หญิงใช้ฝึกฝน จากนั้นจึงใช้ทักษะดังกล่าวสอนให้กับเซี่ยเสี่ยวเตี๋ย

สิ่งเดียวที่เขาปวดหัวก็คือตัวเขาเองไม่ใช่นักรบ การมอบคำแนะนำด้านการบ่มเพาะตนให้แก่เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยในอนาคตต้องเป็นความท้าทายอย่างมากแน่นอน!

"ยอดเยี่ยม!"

“ฉินจอมฉาว ฉันรักนายมากจริง ๆ!”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยตื่นเต้นอย่างมาก เธอกระโดดกอดฉินหมิงและหัวเราะด้วยความดีใจ ราวกับเด็กได้ของเล่น

"คุณ..."

ความนุ่มนิ่มและความอบอุ่นจากก้อนเนื้อทั้งสองที่บดเบียดอยู่บริเวณอ้อมแขน สิ่งเหล่านั้นทำให้ฉินหมิงตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยนับว่าประหลาดคน บางครั้งก็ทำให้เขาปวดหัว แต่บางครั้งเธอก็อ่อนหวานและมีเสน่ห์จนแทบจะละลายหัวใจผู้ชายทุกคนได้

เธอเป็นแม่มดตัวน้อยที่ร้ายมากจริง ๆ!

"เอาล่ะ รีบสอนศิลปยุทธให้ฉันเร็ว ๆ นี้ด้วยล่ะ!”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยระงับความปิติในใจของเธออย่างแข็งขันและพูดอย่างตื่นเต้น

"รอก่อนแล้วกัน ผมขอคิดหาทางก่อน"

ฉินหมิงหลับตาและเตรียมเลือกทักษะศิลปยุทธลับ

ก๊อก ก๊อก!

ในทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เสียงนั้นทำให้ฉินหมิงและเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยที่อยู่ในห้องตกใจ

“ฉินหมิง นี่ฉันเองนะ คุณนอนแล้วหรือยัง?”

น้ำเสียงไพเราะเพราะพริ้งของหลินหว่านชิงดังมาจากด้านนอกประตู

"ยังครับ"

“หว่านชิง ทำไมคุณถึงมาหาผมดึกแบบนี้”

ฉินหมิงผงะและรีบปิดปากเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเอาไว้

“ฉันเพิ่งไปที่ห้องของเสี่ยวเตี๋ยและเห็นว่าเธอไม่อยู่ที่นั่น เธออยู่กับคุณหรือเปล่า”

เสียงของหลินหว่านชิงดังขึ้นอีกครั้ง

"ไม่ ไม่อยู่!"

ใบหน้าของฉินหมิงถอดสีไปทันที และเขาก็ทำอะไรไม่ถูกอย่างสิ้นเชิง