บทที่ 323

“ตระกูลซูของเราเป็นฝ่ายจัดหาสมุนไพรทั้งนั้นเพราะมีคุณเป็นส่วนร่วม เช่นนั้นเราควรจะแบ่งผลกำไรออกอย่างละเท่า ๆ กัน”

นายท่านซูแจกจ่ายยาหลอมลมปราณคุณภาพสูงจำนวนหนึ่งร้อยแปดสิบเม็ดให้กับฉินหมิง

“ผมไม่ได้ต้องการมากขนาดนั้นหรอก ผมเอายาเพิ่มพลังวิญญาณไปหนึ่งขวดแล้ว ขอยาหลอมลมปราณเพิ่มอีกหนึ่งร้อยเม็ดก็พอ”

ฉินหมิงส่ายหน้าและหยิบยาหลอมลมปราณคุณภาพสูงไปประมาณร้อยเม็ด

หากเป็นในอดีต เขาคงจะทิ้งยาหลอมลมปราณคุณภาพสูงทั้งหมดให้กับตระกูลซูอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ เขาได้ฝึกฝนทั้งศิลปยุทธและนักยุทธ์แล้ว อีกทั้งหลินหว่านชิงและเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยก็จำเป็นต้องใช้ยาหลอมลมปราณเพื่อบ่มเพาะศิลปยุทธด้วย

"ขอบคุณมาก"

นายท่านซูยิ้มและกล่าว

ตระกูลซูเป็นตระกูลที่เด่นเรื่องศิลปยุทธโบราณ ดังนั้นยาหลอมลมปราณคุณภาพสูงจึงมีผลต่อครอบครัวของพวกเขาเป็นอย่างมาก

ฉินหมิงนำยาคุณภาพสูงไปเพียงหนึ่งร้อยเม็ดเท่านั้น ตระกูลซูยังเหลือยาอยู่กับตัวสองร้อยหกสิบเม็ด นอกจากจะรู้สึกขอบคุณแล้ว ยังน้อมรับความมีเมตตาของฉินหมิงไว้อีกด้วย

หลังจากแจกยาไปแล้ว

เขาได้รับคำเชิญอันทรงเกียรติของนายท่านซู ฉินหมิงจึงอยู่ที่ตระกูลซูเพื่อรับประทานอาหารอีกมื้อก่อนจะกล่าวคำอำลาและจากไป

วิลล่าในอ่าวหลงหู

เมื่อเห็นฉินหมิงกลับมาถึงบ้าน เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยดีดตัวขึ้นแล้วเอ่ยถาม "ฉินจอมฉาว นายไปอยู่ที่ไหนมา? ทำไมกลับมาช้าจัง"

"ผม..."

ก่อนที่ฉินหมิงจะทันได้ตอบคำถาม เขาก็ถูกคำพูดเอาแต่ใจของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยตัดบทแทน

“เร็วเข้า ฉันรอฝึกอยู่นะ ไม่อยากเสียเวลา”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยคว้าแขนข้างหนึ่งของฉินหมิงเอาไว้ในขณะที่หันไปคว้าแขนของหลินหว่านชิงด้วยมืออีกข้าง และเดินไปที่ห้องนอนของฉินหมิงอย่างกระตือรือร้น

เข้าไปภายในห้อง

หลินหว่านชิงเพิ่งสังเกตเห็นว่าฉินหมิงถือถุงสีดำอยู่ในมือ และอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถาม "ฉินหมิงคุณถืออะไรมางั้นเหรอ"

“โอ้ นี่คือเครื่องสำอางที่ผมผลิตเพื่อคุณโดยเฉพาะ…”

ฉินหมิงหยิบเครื่องสำอางที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาจากถุง นี่คือสิ่งของที่เขาตั้งใจจะมอบให้เป็นของขวัญ ก่อนส่งมันให้กับหลินหว่านชิงและเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยตามลำดับ

“เครื่องสำอางยี่ห้ออาร์ทิสทรี?”

"ฉินจอมฉาว นายรู้จักคิดมากทีเดียว ฉันจะขอน้อมรับความจริงใจของนายแล้วกัน ขอบคุณมาก!”

ดวงตาของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเป็นประกาย