บทที่ 333

เจียงหลานที่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ในใจของเธอ เธอจำแนกฉินหมิงทันทีว่าเป็นคนเลวที่รู้วิธีแสดงความรุนแรงเท่านั้น

หลี่เจียฮุ่ยก็รู้ได้ว่าแม่ตัวนั้นได้เข้าใจผิด จึงรีบพูดแก้ต่างทันที “แม่คะ เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่แม่คิดแบบนั้นหรอกนะคะ…”

“จริง ๆ แล้ว ฉินหมิงเองก็ไม่ได้ไม่มีเงินเลยนะคะ เขาก็คงพอมีเงินเก็บสะสมอยู่บ้าง”

“ครั้งที่แล้วเสื้อผ้าที่ดูแพง ๆ ในห้างก็เป็นเขาที่ซื้อให้หนูนะคะ ครั้งนั้นเขาจ่ายไปตั้งหลายแสน…”

หลี่เจียฮุ่ยได้พูดเรื่องที่ฉินหมิงซื้อเสื้อผ้าให้ออกมา ต้องการจะพูดโน้มน้าว

“โอ้ อย่างนั้นเหรอ?”

“แล้วเขาเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะกันล่ะ”

เจียงหลานถึงกับตกใจ สีหน้าดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย คนฐานะอย่างฉินหมิงยอมซื้อของแพง ๆ ให้ลูกสาวตน อย่างน้อยก็ถือว่าจริงใจกับลูกสาวตนเองหน่อย

“เป็นเงินที่เขาได้จากการพนันหยกดิบมาน่ะค่ะ…”

หลี่เจียฮุ่ยตอบอย่างใจจริง เมื่อกี้ที่เธอพูดไปเธอสัมผัสได้ว่ามันไม่ถูกต้อง เธอจึงรีบหุบปากลง แต่น่าเสียดายที่มันสายไปเสียแล้ว

“อะไรนะ?”

“ที่แท้ก็เป็นนักพนันอย่างนั้นเหรอ!”

เจียงหลานถึงกับโกรธขึ้นหน้า

แม้แต่หลี่เจียฮุ่ยเองที่เป็นเด็กยุคใหม่ก็ไม่เข้าใจว่าอะไรคือการพนันหยกดิบ เธอก็แค่คิดว่ามันคือการพนันสิ่งของอย่างหนึ่งก็เท่านั้น

“คนที่ชอบเล่นการพนัน ยังไงซะมันก็ไม่ดีทั้งนั้นนั่นแหละ!“

“เจียฮุ่ย ต่อไปแกกับเขาขีดเส้นกันระยะห่างกันไว้ซะ!”

“ไม่ใช่สิ นับจากนี้เป็นต้นไป แกต้องตัดขาดการติดต่อกับเขา อย่าให้เขามาทำให้แกเสียผู้เสียคน!“

เจียงหลานพูดด้วยความโมโห จากใจที่เคยประทับใจฉินหมิงตอนนี้ใจสิ้นมลายหายไปหมดแล้ว

หลี่เจียฮุ่ยคิดไม่ถึงเลยว่าตัวเองยิ่งพูดก็ยิ่งแย่ลง จนเธอเกือบจะร้องไห้ออกมาแล้ว “ แม่คะ ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ฉินหมิงไม่ได้เป็นคนอย่างที่แม่คิดเลยนะคะ…”

“พอเถอะ แกไม่ต้องพูดแล้ว บ้านพวกเราไม่ต้อนรับคนน่าขยะแขยงพันธ์ุนี้หรอกนะ!”

“แกรีบออกไปบอกเขาตอนนี้เลย แล้วรีบหาเหตุผลให้เขารีบออกไปซะ!”

“ฉันไม่อยากเห็นหน้าเขาอีก!”

เจียงหลานรีบตัดบทคำที่ลูกสาวจะพูด ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกลียด

หลี่เจียฮุ่ยถึงกับตกใจ และรีบพูดว่า “ได้ไงล่ะคะแม่!”