บทที่ 336

“คืออย่างนี้นะคะ ลูกค้าของเฉิงซิ่งเป็นชายหนุ่มและมีแนวโน้มมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยด้วยโชคลาภอย่างน้อยหนึ่งหมื่นล้าน เฉิงซิ่งกับหนูอยากจะแนะนำเจียฮุ่ยให้เขารู้จักสักหน่อยน่ะค่ะ... "

“ไม่ทราบว่าคุณอาทั้งสองมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ?”

หลี่เยี่ยนอธิบายสถานการณ์โดยย่อ

“จริงเหรอ? เยี่ยมไปเลย!”

หลี่เหวินไห่กับเจียงหลานสองสามีภรรยาถึงกับดีใจใหญ่

ความมั่งคั่งของอีกฝ่ายมีมากกว่าหนึ่งหมื่นล้าน ซึ่งในสายตาของพวกเขาคือมหาเศรษฐี

แม้ว่าสองสามีภรรยาไม่เคยคิดอยากจะส่งลูกให้กับเศรษฐี แต่ในเมื่อโอกาสมาถึงตรงหน้าแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาเองก็อยากจะลองมันสักตั้ง

ถ้าลูกสาวตนโชคดีจริงจนถูกฝ่ายตรงข้ามเลือก ต่อไปเธอก็จะสุขสบายราวกับหงส์ก็ไม่ปาน!

“คุณอารองคะ คุณอาสะใภ้รองคะ เห็นคุณอาพูดกันอย่างนี้แล้ว คุณอาเห็นด้วยใช่ไหมคะ?“

ใบหน้าหลี่เยี่ยนดีใจจนแก้มจะปริ

“อื้ม พวกอาเห็นด้วย”

หลี่เหวินไห่กับเจียงหลานพยักหน้า

“ไม่ได้นะคะ!”

“พี่เยี่ยน น้ำใจของพี่ฉันรับมันไว้ แต่เรื่องนัดบอดฉันรับมันไว้ไม่ได้!”

หลี่เจียฮุ่ยตกตะลึงแล้วรีบปฏิเสธทันที

แม่ว่าเรื่องนัดบอดจะเป็นเรื่องปกติ แต่ว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้มีความรู้สึกพื้นฐานอะไรเลย

อีกทั้งอายุของเธอก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้น รอบตัวเธอก็ไม่เคยขาดแคลนคนจีบ เพราะฉะนั้นเรื่องนัดบอดเธอรับมันไม่ได้จริง ๆ

ถ้าต้องหาคู่นัดบอด สู้เธอเลือกฉินหมิงซะดีกว่า อย่างน้อยสองคนก็รู้จักกันตั้งแต่เด็ก ๆ ย่อมรู้ไส้รู้พุงกันดี

จู่ ๆ ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นมา หลี่เจียฮุ่ยถึงกับตกใจแล้วรีบสะบัดความคิดนี้ทิ้ง สงสัยตัวเองถูกแม่บังคับให้แต่งจนบ้าไปแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่คิดกับฉินหมิงอย่างนี้

“ทำไมจะไม่ได้?”

“ตอนนี้แกเองก็ไม่มีใคร เรื่องนัดบอดมันก็ได้เวลาตั้งนานแล้ว มีอะไรที่ไม่ได้!”

เจียงหลานพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“นั่นน่ะสิ!”

“เจียฮุ่ย เฉิงซิ่งกับฉันแค่อยากจะแนะนำนายน้อยโหวให้เธอรู้จัก ยังไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือเปล่าเลย”

“แล้วอีกอย่าง ถ้าเธอไม่ชอบล่ะก็ ก็ค่อยหาคำแก้ตัวออกมาก็ได้นี่”

หลี่เยี่ยนพูดอย่างใจเย็น