บทที่ 335

“เสี่ยวเยี่ยน ไม่ทราบว่าแฟนของหนูทำงานอะไรเหรอจ๊ะ?”

เจียงหลานอดไม่ได้ที่จะถาม

“ที่บ้านเขาเปิดบริษัทนะคะ ทรัพย์สินมีมูลค่าประมาณห้าร้อยถึงหกร้อยล้านเท่านั้นเองน่ะค่ะ”

หลี่เยี่ยนยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

“ห้าร้อยถึงหกร้อยล้านอย่างนั้นเหรอ?”

หลี่เหวินไห่และเจียงหลานถึงกับตะลึง สำหรับพวกเขาแล้วคนที่มีทรัพย์สินไม่กี่ร้อยล้านถึงจะนับว่าเป็นคนมีเงินจริง ๆ

“เจียฮุ่ย แกดูพี่เขาสิ อายุพี่เขาก็แก่กว่าแกไม่มาก เขายังหาแฟนที่ดีมากขนาดนี้ได้เลย”

“แต่ดูแกสิ จนถึงตอนนี้แม้แต่แฟนสักคนก็ยังไม่มี!”

“ต่อไปแกต้องเอาตามอย่างพี่เขาซะบ้าง!”

เจียงหลานมองหลี่เจียฮุ่ยอย่างอารมณ์เสีย ในใจไม่พอใจลูกสาวขึ้นไปอีก

ลูกสาวตนเก่งไปหมดซะทุกด้าน สวยก็สวยกว่าหลี่เยี่ยน

เธอเองก็ไม่ได้หวังว่าลูกสาวจะต้องหาแฟนผู้ชายรวย ๆ อย่างที่หลี่เยี่ยนมี แต่อย่างน้อยก็ควรที่จะหาชายหนุ่มที่รากฐานที่ดีบ้าง

แต่ลูกสาวกับทำงามหน้า มีผู้ชายดี ๆ มาจีบกลับไม่เอา ดันเอาคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าซะอย่างนั้น

ในใจเธอไม่พอใจอย่างมาก!

“แม่ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องพรหมลิขิตนะคะ ไม่ใช่ว่าหนูไม่หา แต่แค่ตอนนี้มันยังไม่เจอที่เหมาะสมก็เท่านั้นเอง”

หลี่เจียฮุ่ยพูดอย่างหน่ายอารมณ์ ช่วงนี้เธอถูกแม่ของเธอกระตุ้นให้แต่งงาน หูของเธอแทบจะอื้อ

“เอาล่ะ พวกเราทานข้าวกันก่อนเถอะนะ”

หลี่เหวินไห่ทำให้สถานการณ์กลับมาปกติอีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็เอ่ยชวนหลี่เยี่ยนและเฉินซิ่ง “นี่เสี่ยวเยี่ยน เธอสองคนทานข้านแล้วหรือยัง ทานกับพวกอาไหมล่ะ?”

“ไม่ล่ะค่ะ อารอง คุณอาทานกันก่อนเถอะค่ะ”

“หนูกับเฉิงซิ่งจะรอพบลูกค้ารายใหญ่ข้างนอกน่ะค่ะ”

หลี่เยี่ยนได้ปฏิเสธน้ำใจของหลี่เหวินไห่

“ก็ได้ ๆ อย่างนั้นอาเข้าไปก่อนละกันนะ”