บทที่ 403

เขารู้ดีว่าหลินเถิงฮุ่ยนั้นไม่ชอบเขามาโดยตลอด แต่ตราบเท่าที่เขาต้องการคบหากับหลินหว่านชิงและแต่งงานกับเธอในอนาคต เขาก็จำเป็นต้องผ่านด่านหลินเถิงฮุ่ยไปก่อน!

การหนีไม่ใช่คำตอบ!

ดังนั้นเพื่อหลินหว่านชิงแล้ว เขายินดีที่จะเสี่ยงชีวิตในครั้งนี้!

เดินออกมายังมุมหนึ่งที่เงียบสงบข้างนอก

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ นี้แล้วหลินเถิงฮุ่ยก็หยุดฝีเท้าลง

“ลุงหลินครับ ไม่ทราบว่าคุณต้องการพูดอะไรกับผมเหรอ”

ฉินหมิงถามอย่างกล้าหาญ

“ฉินหมิง ฉันจะไม่อ้อมค้อมล่ะนะ!”

“ฉันไม่สนใจว่าเธอมีจุดประสงค์อะไรถึงได้เข้าใกล้หว่านชิง สรุปก็คือ ฉันขอเตือนเธออยู่ให้ห่างจากหว่านชิง ไม่อย่างนั้นเธอก็รอรับผลที่จะตามมาได้เลย!”

หลินเถิงฮุ่ยเอ่ยเตือนอย่างเย็นชา

“ลุงหลิน คุณเข้าใจผิดแล้วครับ ผมไม่ได้มีเจตนาอะไรเลยจริง ๆ...”

ฉินหมิงพูดอย่างจริงใจ แต่กลับถูกหลินเถิงฮุ่ยขัดจังหวะก่อนที่เขาจะพูดจบ

“ไม่ต้องมาใช้ลูกไม้นี้กับฉัน!”

“บอกฉันมาว่าเธอต้องการเท่าไรถึงจะยอมอยู่ให้ห่างจากหว่านชิง?”

หลินเถิงฮุ่ยตะโกนอย่างดุเดือด

“ลุงหลินครับ นี่ไม่ใช่เรื่องของเงิน…”

“ไม่ขอปิดบัง ผมชอบหว่านชิงจริง ๆ และจริงใจกับเธออย่างถึงที่สุด ผมไม่ใช่คนหน้าซื่อใจคด ไม่เคยมีเจตนาไม่ดีหรือคิดร้ายกับเธอแม้แต่น้อย!”

เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ฉินหมิงเองก็ไม่คิดที่จะปิดซ่อนมันอีกต่อไปแล้ว เขากัดฟันกรอดแล้วโพล่งออกไปทั้งหมด

“ตลกมาก!”

“เธอเป็นเพียงแค่เด็กกำพร้าที่ไม่มีอะไรเลย และก็เป็นขยะไร้ประโยชน์แถมยังผ่านการหย่าร้างมาแล้วด้วย เธอมีคุณสมบัติอะไรขึ้นมายืนเคียงข้างกับหว่านชิง?”

หลินเถิงฮุ่ยโกรธมากจนหลุดหัวเราะออกมา

“ผมรู้ครับว่าช่องว่างระหว่างผมกับหว่านชิงนั้นใหญ่มาก และผมยังไม่ดีพอสำหรับเธอ”

“อย่างไรก็ตาม ผมจะพยายามให้หนัก…”

ฉินหมิงมีสีหน้าลังเลนิดหน่อย เขาพูดอึก ๆ อัก ๆ