บทที่ 404

แต่เมื่อนึกถึงคำเตือนของพ่อเขา ฝ่ามือของเขาจึงไม่ได้ฟาดลงไป

ท้ายที่สุดแล้วฉินหมิงได้ช่วยชีวิตหลินหว่านชิงและนายท่านหลินไว้จริง ๆ ถ้าเขาฆ่าฉินหมิงด้วยฝ่ามือเดียวจริง ๆ เรื่องอย่างการทดแทนบุญคุณด้วยความแค้นนั้นเขาทำไม่ลง

“ฉินหมิง ฉันจะให้เวลาเธออีกหนึ่งสัปดาห์เพื่อคิดอย่างรอบคอบ!”

“ไม่ว่าเธอจะต้องการเงินหรืออะไรก็ตาม ขอแค่พูดออกมา!”

“แต่เธอต้องไปจากหว่านชิง ไม่อย่างนั้นอย่าโทษว่าฉันโหดร้าย!”

หลินเถิงฮุ่ยตะคอกด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็หันหลังกลับและจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันหน้ากลับมามอง ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าฉินหมิงจะตอบเขาไหม

แม้ว่าเรื่องอย่างการทดแทนบุญคุณด้วยความแค้นนั้นเขาจะทำไม่ลง แต่ด้วยพลังของตระกูลหลิน เขามีวิธีการมากมายที่จะจัดการกับฉินหมิง

เขาเชื่อว่าฉินหมิงเป็นคนฉลาด และจะรู้ว่าจะต้องเลือกอะไรในที่สุด!

เมื่อมองดูร่างที่กำลังหายลับไป เสื้อผ้าบนหลังของฉินหมิงก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นแล้ว

เมื่อสักครู่นี้เขากังวลจริง ๆ ว่าหลินเถิงฮุ่ยจะลงมือกับเขาด้วยความโกรธ ถ้าเป็นแบบนั้นต่อให้ไม่ตาย ชีวิตเขาก็คงหายไปกว่าครึ่งแล้ว

โชคดีที่หลินเถิงฮุ่ยยังคงเมตตา สุดท้ายกลายเป็นเพียงสถานการณ์ที่ชวนให้หวาดหวั่นฉากหนึ่ง

......

ภายในห้องโถง

เมื่อเห็นฉินหมิงกลับมา หลินหว่านชิงก็รีบปรี่ขึ้นไปถามเขาด้วยสีหน้าเป็นกังวล "ฉินหมิง นายโอเคใช่ไหม?"

“พ่อของฉันพูดอะไรกับนายบ้าง เขาทำให้นายลำบากใจหรือเปล่า”

“ผมโอเค…”

“ลุงหลินแค่บอกให้ผมดูแลคุณให้ดีในอนาคต เขาไม่ได้ทำให้ผมลำบากใจอะไรเลย…”

ฉินหมิงแสร้งทำเป็นยิ้มอย่างผ่อนคลาย และวางแผนที่จะแบกรับความกดดันทั้งหมดไว้เพียงลำพัง เพื่อที่หลินหว่านชิงจะได้ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเขา

ใบหน้าที่สวยงามของหลินหว่านชิงขึ้นสีแดงก่ำ เธอพูดอย่างเขินอายว่า “ให้มันน้อย ๆ หน่อย นิสัยของพ่อฉัน มีหรือที่ฉันจะไม่รู้ เขาจะพูดด้วยง่ายขนาดนั้นได้ยังไง?"