บทที่ 414

นี่คือความปรารถนาสูงสุดของเขาในขณะนี้!

“ฉินหมิง ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”

“ตระกูลซูของเราได้กักยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งไว้ล่วงหน้าแล้วหนึ่งพันเม็ด ในบรรดานี้คุณปู่ของฉันขอให้ฉันนำมามอบให้คุณห้าร้อยเม็ด”

ซูซินเหยาหยิบขวดกระเบื้องเคลือบสีขาวหยกออกมาหลายขวดแล้วมอบให้ฉินหมิง

จำนวนยาหลอมลมปราณชั้นยอดที่ฉินหมิงหลอมครั้งสุดท้ายมีจำนวนจำกัด ตระกูลซูได้รับยาทั้งสิ้นเพียงสองพันหกร้อยเจ็ดสิบเม็ดเท่านั้น

ยาหลอมลมปราณชั้นยอดเหล่านี้มีจำนวนน้อยเกินไป ไม่เพียงพอให้ตระกูลซูใช้ทุกวัน ดังนั้นนายท่านซูจึงลอบกักยาหลอมลมปราณชั้นหนึ่งไว้อีกหนึ่งพันเม็ด

อย่างไรก็ตาม ตระกูลซูและฉินหมิงนั้นมีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกัน คนหนึ่งรับผิดชอบในด้านการจัดหาวัตถุดิบยา ส่วนอีกคนรับผิดชอบการหลอมยา

ทั้งสองฝ่ายมีส่วนร่วมกันคนละครึ่ง ดังนั้นยาที่หลอมได้จึงต้องแบ่งให้เท่า ๆ กัน

นี่คือหลักการใช้ชีวิตของนายท่านซู

“ผม…”

ยาหลอมลมปราณชั้นยอดบนตัวฉินหมิงนั้นเพียงพอแล้ว ในตอนนี้เขาไม่มีความจำเป็นต้องใช้หลอมลมปราณระดับหนึ่งมากขนาดนี้

เดิมทีเขาต้องการปฏิเสธความหวังดีของนายท่านหลิน แต่เมื่อเขาจำได้ว่าตระกูลหลินดูเหมือนจะต้องการยาหลอมลมปราณอย่างมาก เขาก็เปลี่ยนใจชั่วคราว

“ได้ ถ้างั้นผมก็เคารพทำตามแล้ว”

ฉินหมิงยิ้มและยอมรับยาหลอมลมปราณ คิดอย่างมีความสุขว่าถ้าเขามอบยาหลอมลมปราณเหล่านี้ให้กับหลินเถิงฮุ่ย เขาจะได้รับความโปรดปรานจากหลินเถิงฮุ่ยอย่างแน่นอน

สิ่งนี้สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลินหว่านชิง มีแต่ข้อดีไม่มีข้อเสีย!

“คุณฉิน ซินเหยา ทั้งสองคนกำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ”

ในเวลานี้เอง มีเสียงฝีเท้าหนึ่งดังขึ้น เป็นซูห่าวที่เดินเข้ามาด้านหลังเวทีด้วยรอยยิ้ม

“ไม่มีอะไรค่ะ ฉันกำลังรายงานผลประกอบการของบริษัทในวันนี้ให้ฉินหมิงได้ทราบ…”

ซูซินเหยาอธิบายสั้น ๆ สองสามคำ

“คุณชายใหญ่ซู คุณมาได้เวลาพอดีเลย ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณ”

ทันใดนั้นฉินหมิงก็นึกบางอย่างที่สำคัญมากขึ้นได้

“เรื่องอะไรเหรอครับ?”