บทที่ 415

ด้วยระดับการบ่มเพาะขั้นสูงสุดระดับสวรรค์ประทานของซูห่าว ตราบเท่าที่เขาใช้ยาปราณแท้หนึ่งเม็ด ระดับการบ่มเพาะของเขาจะทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ทันที!

“ดีจริง ๆ!”

ซู่หาวตื่นเต้นมาก แต่เมื่อจำได้ว่าตัวยาหลักอายุห้าร้อยปีนั้นหายากและล้ำค่าเพียงใด ความตื่นเต้นของเขาก็ลดลงเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้

“คุณฉิน พูดตามตรงนะครับ ตัวยาหลักที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปีขึ้นไปนั้นหาได้ยากมากจริง ๆ แม้แต่กับตระกูลซูของเราก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะได้มา”

“อย่างไรก็ตาม คุณวางใจเถอะ กลับไปผมจะส่งคนไปสอบถามตามเมืองรอบ ๆ เพิ่ม ขอแค่มีข่าว ผมสัญญาว่าจะแจ้งให้คุณทราบโดยเร็วที่สุด!”

“ได้ ผมจะรอฟังข่าวดีจากคุณ”

ฉินหมิงพูดด้วยรอยยิ้ม

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายหารือเกี่ยวกับวัตถุดิบยา ฉินหมิงก็หยิบยายาเสริมความงามและยาอายุวัฒนะ จากนั้นถึงกลับไปที่ห้องโถง

เห็นว่าฉินหมิงกลับมาแล้ว หลินหว่านชิงก็อดไม่ได้ถามแปลก ๆ "ฉินหมิง ฉันไม่เจอนายในห้องโถงเลย นายไปไหนมา?"

“อ้อ ผมไปซื้อเม็ดยามาน่ะ…”

“นี่คือยาเสริมความงาม สามารถช่วยบำรุงผิวหน้าให้คงความอ่อนเยาว์ตลอดไปได้ และได้ผลดีที่สุดสำหรับคุณสาว ๆ…”

ฉินหมิงหยิบขวดยายาเสริมความงามออกมาหนึ่งขวดแล้วมอบให้หลินหว่านชิง

“ขอบคุณค่ะ”

หลินหว่านชิงรับยาเสริมความงามไป หัวใจของเธอรู้สึกหวานหยดราวกับน้ำผึ้ง

แม้ว่ายาเสริมความงามนี้จะมีราคาเพียงเม็ดละไม่กี่ร้อยและไม่มีค่าอะไร แต่ฉินหมิงก็ยังไม่ลืมซื้อของให้กับเธอ น้ำใจแบบนี้หาได้ยากมาก เธอย่อมดีใจมาก

“ขอแค่คุณมีความสุขแค่นั้นก็พอแล้ว อีกอย่างเราไม่ใช่คนอื่นคนไกล คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพกับผมมากขนาดนี้”

ฉินหมิงยิ้ม เอื้อมมือไปจับมือสีขาวหยกและอ่อนนุ่มของหลินหว่านชิง

ใบหน้าที่สวยงามของหลินหว่านชิงขึั้นสีแดงก่ำ เธอกับฉินหมิงเพิ่งคบกันเมื่อไม่นานมานี้และเธอก็ยังไม่คุ้นเคยกับการใกล้ชิดของฉินหมิงเล็กน้อย

แถมที่นี่คือสถานที่สาธารณะ มีคนอยู่แถวนี้มากมาย

ด้วยความเขินอายของหญิงสาว เธอกังวลว่าคนอื่นจะมองเห็น ดังนั้นเธอจึงขยับมือหยกของตัวเองเบา ๆ แล้วรีบดึงมือกลับมาจากมือของฉินหมิง

“ฉินหมิง พิธีเปิดของหมิงเหยากรุ๊ปกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว เรากลับไปกันก่อนเถอะ”

หลินหว่านชิงพูดด้วยใบหน้าแดงก่ำ

“อืม ได้”